“အကန္းယံု အကုန္ရမ္း” (၈)
================
ရွင္သုဒိန္ကား သူေဌးသားတည္း။
မယားရွိေသာ္လည္း သားသမီးမထြန္းကားခဲ့ေပ။
ရဟန္းဝတ္ခြင့္မရလွ်င္ အသက္အေသခံမည္ဟူေသာ ခံယူခ်က္ျဖင့္ အစာမစားဘဲ
ခုနစ္ရက္ေနမွ ရဟန္းဝတ္ခြင့္ရခဲ့၏။
ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ တရားက်င့္ၿပီးမွ မိဘမ်ားႏွင့္ ျပန္ဆံုခဲ့ရ၏။
ဖခင္က လူ႔အရပ္ထက္ျမင့္ေသာ ေရႊပံုေငြပုံမ်ားျပ၍ လူထြက္ခိုင္းေသာ္လည္း
မထြက္ခဲ့ေပ။
အေမြခံမည့္သူမရွိလွ်င္ မင္းဘ႑ာျဖစ္ကုန္လိမ့္မည္ဟု မိခင္က ေတာင္းပန္မွ
မ်ဳိးဗီဇခ်န္ထားခဲ့ဖုိ႔ သတိရေလသည္။
မိခင္က အခ်ိန္အခါေကာင္းကိုေစာင့္၍ ေခၽြးမႏွင့္ေပးေတြ႔လုိက္၏။
ရွင္သုဒိန္သည္ စိတ္ပါ၍ က်ဴးလြန္ခဲ့သူမဟုတ္ေပ။ သို႔ေသာ္ သူ႔လုပ္ရပ္သည္
ဘုရားအဆံုးအမႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ႀကီးျဖစ္ေနမွန္း ေတြးမိတုိင္း စိတ္ဆင္းရဲကုိယ္ဆင္းရဲျဖစ္ေနရာမွ
အမႈမွန္ေပၚေပါက္သြားရာ သံဃာေတာ္မ်ာကဲ့ရဲ႕ရႈတ္ခ်မႈကိုလည္းေကာင္း၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ အျပင္းအထန္ဆံုး
စကားလံုးမ်ားျဖင့္ အျပစ္တင္ဆံုးမမႈကိုလည္းေကာင္း မရႈမလွ ခံလိုက္ရေပသည္။
ဤဝတၳဳ၌ လိင္ဆက္ဆံပုံ ဆက္ဆံနည္း မပါရွိပါ။ မတတ္သာ၍ ဆက္ဆံခဲ့ရသူသည္ပင္
အေငါက္ခံခဲ့ရေပသည္။
ဘုရားတရားေတာ္ကို ဘုရားသာသနာေတာ္အတြက္ အသံုးမခ်ဘဲ ႏိုင္ငံေရးသမားပီပီ
လိုရာဆြဲယူ၍ တစ္လြဲအသံုးခ်ေနျခင္းသည္ ဘုရားကို ေစာ္ကားလုိက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ထမႎ္ၿခဳံႏြားကဲ့သို႔ အကန္းယံု အကုန္ရမ္းဘဝမွ အျမန္ကၽြတ္လြတ္ပါေစေသာ္
… ဝ္။
(ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္၊ သုဒိႏၷဝတၳဳ။ ဝိ၊ ၁။ ၁၃-၂၅။)
ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)
27.5.2020
PM- 5:30

No comments:
Post a Comment