“အကန္းယံု အကုန္ရမ္း” (၁၀)
================
ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္၌ အရိ႒ အမည္ရွိသည့္ ရဟန္းတစ္ပါး ရွိခဲ့ဖူးသည္။
၎၏အမ်ဳိးက လင္းတသတ္ (လင္းတမုဆိုး) ျဖစ္သျဖင့္ ဂဒၶဗာဓိပုဗၺ ဟုေခၚသည္။ လင္းတမုဆိုးမ်ဳိးရွိးမွ
လာသူဟူလို။
ရွင္အရိ႒သည္ ဘုရားတရားေတာ္အေပၚ အေကာက္အယူလြဲမွားစြာ ယူဆေန၏။ ရဟန္းေကာင္းတုိ႔ၾကားသည့္အခါ
သြားေရာက္တားျမစ္ၾက၏။ ရွင္အရိ႒ကား အယူမွားကို လံုးဝမစြန္႔။
ဘုရားထံေမွာက္ေရာက္ေသာအခါ ဘုရားက ပစ္ပစ္ခါခါ ဆံုးမ၏။
“အလကားေကာင္၊
ငါ ဒီေလာက္ေဟာေျပာေနတာေတာင္ တစ္လြဲယူေသးတယ္။
မိမိကိုယ္တုိင္ တစ္လြဲယူရုံတင္မကဘူး၊ ငါ့ကိုလည္း မဟုတ္မဟတ္ စြပ္စြဲေသးတယ္။
မိမိဘဝကိုလည္း မိမိကိုယ္တိုင္ တူးၿဖဳိပစ္တယ္။
အကုသိုလ္တိုးေအာင္လည္း လုပ္တယ္။
ဆင္းရဲတာရွည္မည့္အေကာင္ပဲ။”
ဤသို႔ဆံုးမလ်က္ ကာမဂုဏ္၏ အျပစ္အနာအဆာမ်ားကို ေဟာၾကားကာ သိကၡာပုဒ္ကို
ပညတ္ေတာ္မူပါသည္။ အရိ႒ရဟန္းကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ပညတ္ေတာ္မူေသာေၾကာင့္ အရိ႒သိကၡာပုဒ္ဟု
အမည္တြင္ပါသည္။
ျမတ္စြာဘုရားသာ သက္ေတာ္ထင္ရွားရွိေနလွ်င္ ထမႎၿခဳံ ငေမွာင္သားကိုလည္း
အရိ႒ရဟန္းကဲ့သို႔ သံဃာ့ပရိသတ္ေရွ႕၌ ပစ္ပစ္ခါခါဆုံးမေတာ္မူဦးမည္မွာ အမွန္ပင္။
ထမႎၿခဳံႏြား ငေမွာင္သားတစ္ေယာက္ ဘုရားကိုႀကံဖန္စြပ္စြဲသည့္ အကန္းယံု
အကုန္ရမ္းဘဝမွ အျမန္ကၽြတ္လြတ္ပါေစေသာ္ … ဝ္။
အထ စ ပန တြံ ေမာဃပုရိသ အတၱနာ ဒုဂၢဟိေတန အေမွေစဝ အဗၻာစိကၡသိ၊
အတၱာနဥၥ ခဏသိ၊ ဗဟုဥၥ အပုညံ ပသဝသိ၊ တဉႇိ ေတ ေမာဃပုရိသ ဘဝိႆတိ ဒီဃရတၱံ
အဟိတာယ ဒုကၡာယ။
(ပါစိတ္ပါဠိေတာ္၊ အရိ႒သိကၡာပုဒ္၊ ဝိ၊ ၂။ ၁၇၇။)
ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)
30.5.2020
PM- 6:26
No comments:
Post a Comment