“ႏုိင္ငံေတာ္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ကာကြယ္ၾက”
=============================
သံအမတ္ကလည္း သံအမတ္လုိမေန၊
ဟိုေနရာဝင္စြက္ဖက္ ဒီေနရာဝင္စြက္ဖက္နဲ႔
မိန္းမသားအုပ္ခ်ဳပ္တဲ့တုိင္းျပည္ဆုိၿပီး ႏိုင္ငံရဲ႕အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို
မထီမဲ့ျမင္ျပဳလာတဲ့အထိ က်င့္ဝတ္ေတြ ေဖာက္ဖ်က္ခဲ့ၾကတယ္။
အေမရိကန္အစုိးရဆိုတာႀကီးကလည္း ဟိုဟာေတာင္းဆို ဒီဟာေတာင္းဆိုနဲ႔
မင္းတုိ႔ေတာင္းဆိုတုိင္းလုိက္ေလ်ာရေအာင္ ငါတုိ႔ႏုိင္ငံက မင္းတုိ႔ရဲ႕လက္ေအာက္ခံႏိုင္ငံမ်ားမွတ္ေနသလား။
သတင္းသမားကလည္း သတင္းသမားလိုမေန၊
သူတုိ႔လူေတြရဲ႕ တစ္ဖက္သတ္သတင္းေတြေၾကာင့္ တုိင္းျပည္ဂုဏ္သိကၡာ ဘယ္ေလာက္ထိခုိက္ခဲ့သလဲဆိုတာလည္း
သူတုိ႔မေတြး၊
သူတုိ႔လူေတြဖြတဲ့သတင္းေၾကာင့္ တပ္မေတာ္သားေတြ ရဲတပ္ဖြဲ႔ဝင္ေတြ ႏွစ္ရွည္ေထာင္က်သူက
က်၊ အလုပ္ျပဳတ္သူက ျပဳတ္၊ မိဘသားစုလုိက္ ဘဝပ်က္ကုန္ၾကတာလည္း သူတုိ႔မစာနာ၊
ေဒၚလာမ်က္ႏွာၾကည့္ၿပီး တစ္မ်ဳိးသားလံုးအေပၚသစၥာေဖာက္ခဲ့တဲ့ ေလာက္ေကာင္ႏွစ္ေယာက္ကိုပဲ
ကန္ပိန္းေတြလုပ္ ေတာင္းဆိုသူကေတာင္းဆို ငိုယုိေနတာကို ပုံႀကီးခ်ဲ႕ၿပီး မ်က္ရည္ျခဴသူကျခဴနဲ႔
မီဒီယာက်င့္ဝတ္ေတြလည္း ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္းလည္း သူတုိ႔မသိၾကပါ။
အားလံုးကိုေျပာလုိက္မယ္
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိပါးလာလို႔ ေလာက္ေကာင္ႏွစ္ေယာက္ကိုေထာင္ခ်တာ
ျပစ္ဒဏ္နည္းတယ္လို႔ မွတ္လုိက္ပါ။
တကယ္ဆုိ အျမင့္ဆံုးျပစ္ဒဏ္အထိ ခ်ရမည့္ျပစ္မႈေတြျဖစ္တယ္။
သတင္းသမားဆိုၿပီး ဥပေဒေပၚ တက္ထုိင္လို႔မရဘူး။
ႏိုင္ငံေတာ္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကိုကာကြယ္ဖုိ႔ ႏုိင္ငံသားတုိင္းမွာ
တာဝန္ရွိတယ္။
ကိုယ္ေရးလိုက္တဲ့သတင္းက ႏုိ္င္ငံေတာ္ရဲ႕ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာကို ထိခုိက္လာႏိုင္မယ္ဆုိရင္
မေရးဘဲေနရမွာ ႏိုင္ငံသားတုိင္းတို႔ရဲ႕တာဝန္ပဲ။
ဒါေၾကာင့္ သိပ္ငိုျပမေနနဲ႔ အပိုဆာပလာေတြေတာင္းဆိုမေနနဲ႔ မေၾကနပ္ရင္
အယူခံတက္။
ဒါပဲေျပာခ်င္တယ္။
ဝီရသူ (မစုိးရိမ္)
5.9.2018
No comments:
Post a Comment