ဝီရဝံသအဖြဲ႔ ထုတ္ျပန္ခ်က္ ၅/၂၀၂၀
25.11.2020
Thursday, November 26, 2020
အလႉရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၁ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေ႐ႊ က ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္ က်ပ္တစ္သိန္းထပ္မံလႉဒါန္
🙏 အလႉရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၁ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေ႐ႊ က ဒုတိယအႀကိမ္အျဖစ္ က်ပ္တစ္သိန္းထပ္မံလႉဒါန္း 🙏
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
(၂၆-၁၁-၂၀၂၀)
ဆရာေတာ္၏ လိုအပ္ရာရာ ကိစၥရပ္မ်ားအတြက္ ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၆
ေပးပို႔ရန္ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေ႐ႊ က အလႉေငြ က်ပ္တစ္သိန္းထပ္မံ လႉဒါန္းပါသည္။ ။
မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေ႐ႊသည္ ဆရာေတာ္ အင္းစိန္နရသိန္သို႔ ႂကြေရာက္ရန္
အေနာက္ပိုင္းခ႐ိုင္ရဲတပ္ဖြဲ႕မႉး႐ုံးသို႔ ေရာက္ရွိစဥ္ကပင္ ပထမဦးဆုံးအလႉရွင္အျဖစ္ ေငြက်ပ္
ငါးသိန္းကို လႉဒါန္းခဲ့ပါသည္။
ယခုအခါ ဆရာေတာ္ ႀကိဳက္ႏွစ္သက္သည့္ ဆြမ္းဟင္းမ်ားႏွင့္ စားေသာက္ဖြယ္ရာမ်ားေပးပို႔ေပးရန္
တစ္ပတ္စာ တာဝန္ယူလိုသည္ဟု ဝီရဝံသအဖြဲ႕သို႔ ေျပာၾကားလာၿပီး
(၂၅-၁၁-၂၀၂၀၊ ဗုဒၶဟူးေန႔) တြင္ ေပးပို႔ခဲ့ေသာ ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္
- ၆ အတြက္ ေငြက်ပ္ တစ္သိန္းကို ထပ္မံေပးပို႔ လႉဒါန္းခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
__________________________
ဝီရဝံသအဖြဲ႕သို႔ ဆက္သြယ္ရန္
ဖုန္းနံပါတ္မ်ား
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
🙏 သာသနာေရးကိစၥ ဆက္သြယ္ရန္
🙏
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘဒႏၲေကသရ - ၀၉ ၆၈၆၈၂၆၉၀၄
သတင္းဌာနမ်ားဆက္သြယ္ရန္
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္ - ၀၉ ၇၇၂၁၇၇၉၆၉
ဦးလျပည့္ဇင္ - ၀၉ ၄၅၀၀၅၉၅၈၂
အလႉကိစၥ ဆက္သြယ္ရန္
~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘဒႏၲေကသရ - ၀၉ ၆၈၆၈၂၆၉၀၄
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္ - ၀၉ ၇၇၂၁၇၇၉၆၉
ဦးလျပည့္ဇင္ - ၀၉ ၄၅၀၀၅၉၅၈၂
ဦးကိုကိုဦး - ၀၉ ၆၉၄၅၃၉၉၆၉
CB Bank Account No.0165600100046628
(ေျမာက္ဒဂုံဘဏ္ခြဲ၊ ပင္လုံလမ္းႏွင့္ အဏၰဝါလမ္းေထာင့္)
KBZ Bank Account No.
12630212602634401(KANBAWZA BANK Ltd(NDGN)
(ေျမာက္ဒဂုံဘဏ္ခြဲ၊ ပင္လုံလမ္း)
Wave Account -
09772177969
KBZ Pay Account -
09450059582
ဖုန္းနံပါတ္အားလုံးကို Viber ျဖင့္လည္း ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
Monday, November 23, 2020
ဝီရဝံသ အလွဴရွင္မ်ား 23.11.2020
ဝီရဝံသ အလွဴရွင္မ်ား
23.11.2020-----------------
ကမၻာေက်ာ္ဆရာေတာ္အတြက္ ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရး ဝီရဝံသအဖြဲ႔သို႔ လွဴဒါန္းၾကေသာ အလွဴရွင္မ်ားစာရင္းကို အမ်ားျပည္သူ ဝမ္းေျမာက္သာဓုေခၚႏုိင္ရန္ တင္ျပအပ္ပါသည္။
(23.11.2020 ရက္ေန႔အထိ အြန္းလိုင္းမွာေတြ႔သမွ် စုစည္းထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
အလွဴရွင္မ်ားအားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ ေအာင္ျမင္ခ်မ္းျမ ေဘးမခဘဲ လိုရာဆႏၵျပည့္ဝၾကပါေစေသာ္…ဝ္။
Sunday, November 22, 2020
ဝီရဝံသ အလွဴရွင္မ်ား
ဝီရဝံသ အလွဴရွင္မ်ား
-------------------
ကမၻာေက်ာ္ဆရာေတာ္အတြက္ ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရး ဝီရဝံသအဖြဲ႔သို႔ လွဴဒါန္းၾကေသာ
အလွဴရွင္မ်ားစာရင္းကို အမ်ားျပည္သူ ဝမ္းေျမာက္သာဓုေခၚႏုိင္ရန္ တင္ျပအပ္ပါသည္။
(22.11.2020 ရက္ေန႔အထိ အြန္းလိုင္းမွာေတြ႔သမွ် စုစည္းထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
အလွဴရွင္မ်ားအားလံုး က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ ေအာင္ျမင္ခ်မ္းျမ ေဘးမခဘဲ
လိုရာဆႏၵျပည့္ဝၾကပါေစေသာ္…ဝ္။
“ထုိင္းနိုင္ငံဗုဒၶဘာသာဒီလိုျဖစ္ေနၿပီ”
“ထုိင္းနိုင္ငံဗုဒၶဘာသာဒီလိုျဖစ္ေနၿပီ”
------------------------------------------
ဝိနည္းအရ လူသားေတြနဲ႔ဆြမ္းဘုန္းမေပးရတဲ့ ဒို့ရဟန္းသံဃာကို ဘာသာျခားလူေတြနဲ႔ တမ္းညႇိလာၾကတယ္။
ယွဥ္တြဲေနထိုင္ေစလာတယ္ ။
ဒီမိုကေရစီရဲ့လူ႔့အခြင့္အေရး Human Rights ေခါင္းစဥ္ဟာ...
ဘာသာသာသနာ ကိုပါထိခိုက္လာတယ္ ။ #သံဃာစင္ေဖ်ာက္လာၾကသည္။
ကိုယ့္မိဘကို ဒြန္းစႏၵား၊ သူဖုန္စား နဲ႔ယွဥ္တြဲ စားေသာက္ေစ လၽွင္သင္ခံနိုင္မည္ေလာ။
မိဘဆရာသမားကို ေစာ္ကားေနလၽွင္သင္ မခ်ိေအာင္နာတတ္ သလုိ ။
ဘုရားတရားသံဃာ ေစာ္ကားတန္းညႇိသူေတြ မခ်ိေအာင္နာတတ္ရမယ္။
ကာကြယ္တတ္ရမယ္ ျပန္လည္ေခ်ပေျပာဆို ကာကြယ္တတ္ရမည္။
အျဖစ္ခံလို့မရဘူး...
အားနာလို့ သီးခံရမည့္အရာမဟုတ္။
ဘာသာ၊သာသနာ ထိပါးေစာ္ကားလာသူမွန္သမၽွ
ဒုိ့ရန္သူအျဖစ္ ကာကြယ္တတ္မွ ေတာ္ကာက်မယ္။
ဗုဒၶ သရနံ စိရံတိဌတု
သာသနာ၅၀၀၀ ျမန္မာနိုင္ငံ အဒြန္႔ရွည္ေအာင္ နည္းေပါင္းစုံ ကကာကြယ္ၾကရ
လိမ့္မည္။
ဗုဒၶဘာသာဝင္သာဝကတို့...
credit ##
ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၂
🙏 ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၂ 🙏
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အင္းစိန္နရသိန္သို႔ ဆရာေတာ္ႂကြေရာက္သီတင္းသုံးသည့္ ၂၀၂၀ ျပည့္ႏွစ္၊
ႏိုဝင္ဘာလ ၃ ရက္တြင္ ပထမဦးဆုံးေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၁ ကို ေပးပို႔ခဲ့ပါသည္။
ဆရာေတာ္ကိုေတာ့ ေတြ႕ဆုံဖူးေျမာ္ခြင့္မရခဲ့ပါ။
ပုံမွန္ကာလဆိုလွ်င္ ေထာင္သို႔ အက်ဥ္းသားတစ္ဦး၊ အခ်ဳပ္သားတစ္ဦးေရာက္ရွိၿပီးပါက
ေထာင္ဝင္စာ(ခ)ဧည့္ေတြ႕ခ်ိန္ မကုန္ဆုံးေသးပါက မိသားစုမ်ားက ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရွိပါသည္။
အကယ္၍ ၎ေန႔တြင္ ဧည့္ေတြ႕ခ်ိန္ကုန္ဆုံးသြားပါကလည္း ေနာက္တစ္ေန႔သည္
တနဂၤေႏြေန႔ သို႔မဟုတ္ အစိုးရ႐ုံးပိတ္ရက္မဟုတ္ပါက ေတြ႕ဆုံခြင့္ရရွိပါသည္။
ယခုကာလမွာ COVID-19 ကပ္ေရာဂါေၾကာင့္ ေထာင္ဝင္စာ ဧည့္ေတြ႕ခြင့္ကို
ပိတ္ပင္ထားသည့္ အခ်ိန္ကာလျဖစ္ၿပီး လူမေတြ႕ပါဆယ္ပို႔ခြင့္သာ ခြင့္ျပဳေပးထားပါသည္။
သို႔ျဖစ္ပါ၍ ပထမဦးဆုံးေထာင္ဝင္စာ ပို႔အၿပီး ေနာက္တစ္ေန႔(၄-၁၁-၂၀၂၀)ရက္တြင္
ေထာင္ႏွင့္ဆက္သြယ္၍ ဆရာေတာ္ထံ ပို႔ခဲ့သည့္ ပစၥည္းမ်ား အားလုံးေရာက္မေရာက္ တာဝန္ရွိသူအား
ေမးျမန္းၾကည့္ရာ ပို႔ေဆာင္ခဲ့သည့္ ပစၥည္းမ်ားအားလုံးေရာက္ရွိေၾကာင္း၊ ပဲဆီတစ္မ်ိဳးသာ
သြင္းခြင့္မရသျဖင့္ ခ်န္ထားခဲ့ရေၾကာင္း၊ ေနာက္တစ္ခါလာပို႔ပါက ပဲဆီဘူးကို ျပန္ယူသြားႏိုင္ပါေၾကာင္း
ေျဖၾကားသည္။
ဆီဘူးမ်ားကို ယခင္က(ဦးဝင္းကိုကိုလတ္တို႔ေထာင္က်စဥ္၊ဦးပညာဝံသတို႔
အခ်ဳပ္က်စဥ္) သြင္းခြင့္ရရွိၿပီး ယခုသြင္းမရလွ်င္ ဆရာေတာ္ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးရာ၌ အခက္အခဲ
ရွိႏိုင္ေၾကာင္းေျပာရာ ေထာင္မွ တာဝန္ရွိသူက အက်ဥ္းသားေစ်းဝယ္အပ္ေငြစာရင္းသြင္းထားပါက
ေထာင္၏ အစီအစဥ္ျဖင့္ တစ္ပတ္တစ္ႀကိမ္ေစ်းဝယ္ေပးသည့္ အစီအစဥ္တြင္ ဆီမွာယူ၍ ရပါေၾကာင္း
ေျပာၾကားလာပါသည္။
သတင္းစာ၊ ဂ်ာနယ္ဝယ္ယူျခင္း၊ ျပင္ပမွ သြင္းခြင့္မရွိဘဲ အက်ဥ္းသားေစ်းဝယ္စာရင္းမွသာ
ဝယ္ယူႏိုင္သည့္ ပစၥည္းမ်ားကို ဆရာေတာ္အေနျဖင့္ မွာယူႏိုင္ရန္အတြက္ ပထမေထာင္ဝင္စာႏွင့္
တစ္ရက္ျခား ၅-၁၁-၂၀၂၀ ရက္၊ မနက္ ၇:၃၀ အခ်ိန္ခန္႔တြင္ ဝီရဝံသအဖြဲ႕ မွ ဦးဝင္းကိုကိုလတ္
ႏွင့္ ဦးလျပည့္ဇင္တို႔သည္ အလႉရွင္မ်ားလႉဒါန္းထားၾကသည့္ ေငြမ်ားထဲမွ ေငြက်ပ္ သုံးသိန္းကို
ဆရာေတာ္၏ အမည္ျဖင့္ အက်ဥ္းသားအပ္ေငြစာရင္းသို႔ ေပးသြင္းခဲ့ပါသည္။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘဒႏၲေကသရ - ၀၉ ၆၈၆၈၂၆၉၀၄
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္ - ၀၉ ၇၇၂၁၇၇၉၆၉
ဦးလျပည့္ဇင္ - ၀၉ ၄၅၀၀၅၉၅၈၂
ဦးကိုကိုဦး - ၀၉ ၆၉၄၅၃၉၉၆၉
Saturday, November 21, 2020
ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၁
ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၁ 🙏
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
အင္းစိန္နရသိန္သို႔ ဆရာေတာ္ စတင္ႂကြေရာက္
သီတင္းသုံးသည့္ ၃-၁၁-၂၀၂၀ (အဂၤါေန႔)၊
နံနက္ ၉:၃၀ နာရီတြင္ ရန္ကုန္အေနာက္ပိုင္းခ႐ိုင္
ရဲတပ္ဖြဲ႕မႉး႐ုံးမွ တရား႐ုံးထုတ္ကာ ေရာက္ရွိလာမည့္
ဆရာေတာ္အား ဖူးေျမာ္ရန္ ေစာင့္ဆိုင္းရင္း
ေထာင္ဝင္စာအမွတ္စဥ္ - ၁ အျဖစ္ ဝီရဝံသအဖြဲ႕က
လိုအပ္မည္ဟုယူဆရေသာ ပစၥည္းမ်ား ေပးပို႔ခဲ့ပါသည္။
ထိုကဲ့သို႔ သြားေရာက္ေစာင့္ဆိုင္းရာတြင္
ဝီရဝံသအဖြဲ႕၏ နာယကဆရာေတာ္ ဘဒန ၱေကသရ၊
ေဒါပုံေအာင္သီတာဆရာေတာ္၊ ဝီရဝံသအဖြဲ႕ အဖြဲ႕ဝင္
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္၊ ဦးလျပည့္ဇင္တို႔ႏွင့္အတူ
ဦးယာပိုင္သူ (ဘာသာေသြးမီဒီယာ)၊
ေဒၚဆုလဲ့နႏၵာ၊ ေဒၚယဥ္မင္း၊ မေမာ္(ေစာဦးစာေပ)၊
မခင္မာလာ၊ ဦးဆန္းလြင္(ေဒါပုံ)ႏွင့္အဖြဲ႕၊
ဦးသက္မ်ိဳးဦးႏွင့္ အျခားေသာ တပည့္ဒါယကာ၊
ဒါယိကာမမ်ား လာေရာက္ခဲ့ၾကသည္။
ဆရာေတာ္ကို ဖူးေျမာ္ရမည္အထင္ျဖင့္
ေစာင့္ဆိုင္းခဲ့ၾကေသာ္လည္း ရဲတပ္ဖြဲ႕က
ပင့္ေဆာင္လာေသာကားမွာ ပင္မဝင္ေပါက္မွမဝင္ဘဲ
အျခားဝင္ေပါက္မွ ဝင္ေရာက္သြားသျဖင့္
ဆရာေတာ္ကို ဖူးခြင့္မရခဲ့ၾကေပ။
ဆရာေတာ္သည္ နံနက္ ၁၀:၄၀ နာရီတြင္
အင္းစိန္နရသိန္သို႔ ေကာင္းမြန္စြာေရာက္ရွိေၾကာင္း
သတင္းစကားၾကားသိရသျဖင့္
ေထာင္ဝင္စာေပးပို႔ၿပီး ျပန္ခဲ့ၾကပါသည္။
ေထာင္ဝင္စာ အမွတ္စဥ္ - ၁ တြင္
ႀကိဳတင္စီစဥ္ေဆာင္႐ြက္ခ်ိန္မရရွိျခင္းေၾကာင့္
လိုအပ္ႏိုင္မည္ထင္သည္မ်ားကို အင္းစိန္နရသိန္အနီးရွိ
စတိုးဆိုင္မ်ားမွ ေငြက်ပ္ ၇၆၀၀၀ ဖိုးဝယ္ယူ၍
ေပးပို႔လႉဒါန္းခဲ့ပါသည္။
လိုအပ္မည္ဟု ယူဆရေသာ
~~~~~~~~~~~~~~
၁။ ၿခဳံေစာင္ ၁ ထည္
၂။ အခင္းေစာင္ ၂ ထည္
၃။ ဖေယာင္းပုဆိုး ၂ စ
၄။ မ်က္ႏွာသုတ္ပဝါ ၁ ထည္
၅။ ေရဘူး ၁ ဘူး
၆။ ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာ ၁ ဘူး
၇။ အဝတ္ေလွ်ာ္ဆပ္ျပာ ၁ ေတာင့္
၈။ မုန္႔မ်ိဳးစုံ
၉။ ေကာ္ဘူး
၁၀။ ဇြန္း
၁၁။ ေကာ္ဇလုံ
၁၂။ ေရခြက္
၁၃။ ေရခ်ိဳးစီးဖိနပ္
၁၄။ ဘီစၾကတ္
၁၅။ ပဲဆီသန္႔
၁၆။ လက္ဖက္ေျခာက္
၁၇။ ေျမပဲ
၁၈။ လက္ဖက္အသား
၁၉။ ႏွစ္ျပန္ေၾကာ္
၂၀။ ပုစြန္ေျခာက္ေၾကာ္
၂၁။ ဗာလေခ်ာင္ေၾကာ္
၂၂။ ငံျပာရည္ေၾကာ္
၂၃။ ဖ႐ုံယို
၂၄။ ေျမပဲယို
၂၅။ ၾကက္သားဗာလေခ်ာင္ေၾကာ္
၂၆။ ဆပ္ျပာခရင္မ္
၂၇။ စကၠဴပန္းကန္ျပား
၂၈။ အေမႊးခဲ
စသည္တို႔ကို ပထမဦးစြာ ေပးပို႔ခဲ့ပါသည္။
ပစၥည္းထည့္ရန္အိတ္ၾကားတစ္လုံးႏွင့္
ေထာင္ဝင္စာ ပါဆယ္အိတ္မ်ားကို ဦးသက္မ်ိဳးဦးက
ဝယ္ယူလႉဒါန္းေပးပါသည္။
အင္းစိန္နရသိန္မွ ျပန္ေရာက္ၿပီးေနာက္
ဝီရဝံသအဖြဲ႕၏ (ဒုတိယအႀကိမ္) အစည္းအေဝးကို
အဖြဲ႕တည္ရာ ေကသရာရာမေက်ာင္းတိုက္တြင္
ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကၿပီး ဆက္လက္ေဆာင္႐ြက္ရမည့္ကိစၥရပ္မ်ားကို
စည္းေဝးတိုင္ပင္ ဆုံးျဖတ္ၾကပါသည္။ ။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
အလႉရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၃
🙏 အလႉရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၃ 🙏
~~~~~~~~~~~~~~~~
ဆရာေတာ္၏ လိုအပ္ရာရာကိစၥမ်ားအတြက္
မြန္ျပည္နယ္ အမ်ဳိး-ဘာသာ-သာသနာ ေစာင့္ေ႐ွာက္ေရး
ဆရာေတာ္မ်ားက အလႉေငြ
က်ပ္ဆယ္သိန္း လႉဒါန္းပါသည္။ ။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
ကမာၻေက်ာ္ဆရာေတာ္၏ ကမာၻမေက်ာ္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ား (၂၉)
ကမာၻေက်ာ္ဆရာေတာ္၏ ကမာၻမေက်ာ္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ား (၂၉)
“ပုဗၺဘာသီ က်င့္ဝတ္”
-----------------------------------------
ျမတ္စြာဘုရား၏ ဂုဏ္ေတာ္အနႏၲတြင္ ေျပာဆိုဆက္ဆံေရးႏွင့္ ပတ္သက္သည့္
ဂုဏ္ေတာ္ေလးမ်ားလည္း ပါဝင္ေပသည္။ ၎ကို ဝစီသမာစာရ(ႏႈတ္က်င့္ဝတ္)ဟု ေခၚဆို၏။ ျမတ္စြာဘုရား၏
ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္မ်ားအနက္ လူမႈဆက္ဆံေရးႏွင့္ပတ္သက္သည့္ ဂုဏ္ေတာ္အေသးအဖြဲေလးမ်ား
ျဖစ္ပါသည္။ ၎တုိ႔မွာ ပဋိသႏၲာရကုသေလာ- ေစ့စပ္ျခင္း၌ လိ္မၼာသူ၊ သခိေလာ- ေျပျပစ္သူ၊ သုခသမၻာေသာ-
နားခ်မ္းသာစြာေျပာတတ္သူ၊ သေမၼာဒေကာ- ဝမ္းေျမာက္ဖြယ္ကို ေျပာတတ္သူ၊ ဥတၱာနမုေခါ- မ်က္ႏွာပန္းပြင့္သူ(ပန္းပြင့္ကဲ့သို႔
မ်က္ႏွာတင့္တယ္သူ)၊ ပုဗၺဘာသီ- ေရွးဦးစြာေျပာဆိုတတ္သူ၊ ဧဟိသြာဂတဝါဒီ- ဖိတ္ေခၚႀကဳိဆိုသူ၊
ပိယဝါဒီ- ခ်စ္ဖြယ္ကိုဆိုတတ္သူ၊ မိဟိတပုဗၺဂၤေမာ- အၿပဳံးကိုေရွ႕ထားသူ စသည္တုိ႔ ျဖစ္ပါသည္။
ထိုအမူအရာမ်ားသည္ အေသးအဖြဲေလးမ်ားျဖစ္ေသာ္လည္း ေျပာဆိုဆက္ဆံသည့္အရာ၌ လြန္စြာအေရးပါလွေပသည္။
၎ကို စာေရးသူနားလည္ထားသည့္အေလ်ာက္ အနည္းငယ္မွ်သာ ျပန္လည္ေဝမွ်လုိပါသည္။
‘ဧဟိသြာဂတဝါဒီ- သင္သည္လာခဲ့ေလာ့၊ သင္၏လာျခင္းသည္
ေကာင္းေသာလာျခင္းေပတည္းဟု ေျပာဆိုေလ့ရွိ၏’ဆိုသည္မွာ ျမတ္စြာဘုရားက
လူေတြကို အၿမဲဖိတ္ေခၚေလ့ရွိသည္၊ ဖိတ္ထားသျဖင့္ ေရာက္လာၾကလွ်င္လည္း လာျခင္းေကာင္းသည္
ေကာင္းေသာလာျခင္းျဖစ္သည္ မဂၤလာရွိေသာေန႔ရက္ျဖစ္သည္ဟု အသိအမွတ္ျပဳျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
‘ပုဗၺဘာသီ- အထူးသျဖင့္ ေရွးဦးစြာေျပာဆိုျခင္း
အေလ့ရွိ၏’ ဆိုသည္မွာ မိမိက စတင္၍ ႏႈတ္ဆက္ျခင္း မိမိက
ဦးေဆာင္စကားစျမည္ေျပာဆိုျခင္းကို ဆိုပါသည္။
‘မိဟိတပုဗၺဂၤေမာ- ၿပဳံးျခင္းလွ်င္ ေရွ႕သြားရွိ၏’ဆိုသည္မွာ လူျမင္သည္ႏွင့္ အလ်င္ၿပဳံးတတ္ျခင္းကို
ဆိုပါသည္။
က်ယ္ေျပာလွေသာ လူမႈဆက္ဆံေရးကို အသာထား၍ ယခုျပဆိုလုိက္သည့္ ဝစီသမာစာရ(ႏႈတ္အက်င့္)သံုးပါးႏွင့္ပင္
လူ႔ေဘာင္ေလာက၌ အေတာ္အတန္ ခရီးေပါက္ႏိုင္မည္ ျဖစ္ေပသည္။
စာေရးသူ ပိဋကတ္စာေပမ်ားကို ဖတ္ရႈေလ့လာသည့္အခါ အဆိုပါ အခ်က္ေလးမ်ားကိုေတြ႔ျမင္တုိင္း
ဘုရားကို ၾကည္ညဳိေနမိပါသည္။ ထို႔အတူ လူမႈဆက္ဆံေရးေခါင္းပါးသည့္ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ေတြ႔ျမင္ရသည့္အခါတုိင္း
ၿပဳံးမိတတ္ပါသည္။ ‘ဘုရားသားေတာ္ျဖစ္ေနၿပီး ဘုရားလိုမဆက္ဆံတတ္ရွာဘူး’ဟု သနားမိသလို ‘စာတတ္ေပတတ္ က်မ္းဂန္တတ္ေတြျဖစ္ၿပီး
ဒါေလးေတာင္ သတိမျပဳမိဘူး’ဟု အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေနတတ္ပါသည္။
ေရႊလက္ထက္ေတာ္၌ ေဝဒပါရဂူ ျဗဟၼဏပညာရွင္မ်ားက ဘုရားထံ မျဖစ္မေနသြားရေတာ့မည့္
အေျခအေနမ်ဳိးေရာက္လာလွ်င္ ၎ဂုဏ္ေတာ္ေလးမ်ားကို လက္ကိုင္ျပဳ၍ အေၾကာင္းျပၾကပါသည္။ “အဲဒီလို
မတားျမစ္ၾကပါႏွင့္၊ ေဂါတမဟာ သင္တုိ႔ေျပာသလို မဟုတ္ပါဘူး၊ သူဟာ အမ်ဳိးဇာတ္အားျဖင့္ ျမင့္ျမတ္သလို
အက်င့္စရဏပိုင္းမွာလည္း အားေကာင္းပါတယ္၊ ဆက္ဆံေရးမွာဆိုရင္လည္း ဧဟိသြာဂတဝါဒီ- လႈိက္လႈိက္လွဲလွဲ
ႀကဳိဆိုတတ္ပါတယ္၊ ပိယဝါဒီ- ခ်စ္ဖြယ္စကားကိုသာ ေျပာဆိုတတ္ပါတယ္၊ ပုဗၺဘာသီ- ဦးေအာင္ႏႈတ္ဆက္တတ္ပါတယ္၊
မိဟိတပုဗၺဂၤမ- အၿပဳံးျဖင့္ ႀကဳိဆိုၿပီး အၿပဳံးျဖင့္ ေျပာဆိုတတ္သူျဖစ္ပါတယ္”ဟု ျမတ္စြာဘုရား ဆက္ဆံေရးေကာင္းေၾကာင္း အထူးတလည္
အမွတ္ေပးေလ့ရွိၾကပါသည္။ အေသးအဖြဲေလးမ်ားပင္ျဖစ္ေသာ္လည္း ပညာရွင္တုိ႔အၾကားမွာ ေရပန္းစားေစေသာ
ဆက္ဆံေရးမ်ား ျဖစ္ေနေပေတာ့၏။
စာေရးသူသည္ ပင္ကိုယ္က အေပါင္းအသင္းခံုမင္တတ္သူ ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ စာေရးသူ၏ အၿပဳံးမ်ားသည္ သူငယ္ခ်င္းေတြအၾကား ေရပန္းစားေနတတ္သလို
စာေရးသူကိုယ္တုိင္လည္း မိဟိတပုဗၺဂၤမ- မေျပာခင္ၿပဳံးျခင္း၊ ပုဗၺဘာသီ- အရင္ဦးဆံုး ႏႈတ္ဆက္ျခင္းဆိုသည့္
ျမတ္စြာဘုရား၏ အမူအရာေလးမ်ားကို ဖတ္ရႈၾကည္ရသည့္အခါ တုိက္ဆုိင္စြာပင္ ဂုဏ္ယူမိလ်က္သား
ျဖစ္ေနတတ္ေပသည္။
စာေရးသူ အိုးဘိုတကၠသိုလ္မွာေနရစဥ္ ပုဒ္မ ၅(ည)ျဖင့္ အက်ဥ္းက်ေနေသာ
ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားႀကီးတစ္ဦးက စာေရးသူ၏ အၿပဳံးပန္းကို ခ်ီးက်ဴးေထာမနာျပဳသည္ႏွင့္
ႀကဳံခဲ့ရပါသည္။ စာေရးသူက ေတာင္ယာထဲသြား၍ ဂုဏ္ေတာ္ပြားေနသည့္အခ်ိန္၌ အဆိုပါ ၅(ည)ႏိုင္က်ဥ္း
လမ္းေလွ်ာက္လာသည္ကို ခပ္ေဝးေဝးမွ လွမ္းျမင္ရပါသည္။ ထိုအခါ စာေရးသူက ကို……. ဟု အားရပါးရ လွမ္းႏႈတ္ဆက္ပါသည္။ ႏႈတ္မဆက္ခင္
အလ်င္ၿပဳံးျပပါသည္။ စာေရးသူၿပဳံးျပသည္ကို ေကာင္းစြာျမင္ရပုံေပၚပါသည္။ ေရွ႕သြားမ်ား
ေပၚေနသည္မွာ ထင္ရွားေသာေၾကာင့္တည္း။ အနီးေရာက္လာသည့္အခါ ထို ၅(ည)က စာေရးသူကို ေလွ်ာက္ထားပါေတာ့၏။
“ဦးပဥၥင္းကို သေဘာက်တဲ့အခ်က္တစ္ခုရွိတယ္၊ ဦးပဥၥင္းက ဘယ္သူ႔ေတြ႔ေတြ႔ အရင္ဦးဆံုး ၿပဳံးျပတတ္တယ္၊
ဘယ္ေနရာမွာေတြ႔ေတြ႔ အရင္ဦးဆံုး ႏႈတ္ဆက္တတ္တယ္၊ အေဝးႀကီးကေနလည္း လွမ္းႏႈတ္ဆက္တာပဲ”။
မွန္ပါသည္။ အိုးဘိုေက်ာင္းသားေလာကမွာ စာေရးသူ၏အၿပဳံး နာမည္ႀကီးခဲ့ပါသည္။
ဘုန္းႀကီးေခါင္းျဖတ္သတ္မႈျဖင့္ က်လာေသာအဖြဲ႔ထဲမွ လူငယ္တစ္ဦးလည္း စာေရးသူ၏ အၿပဳံးဒဏ္ကို
မခံႏိုင္သျဖင့္ ေဒါသအာဃာတမ်ား အရည္ေပ်ာ္က်သြားခဲ့ဖူးေပသည္။ ထိုသူသည္ စာေရးသူက ၿပဳံးျပတုိင္း
ျပန္မၿပဳံးသည့္အျပင္ အံႀကီးႀကိတ္၍ ေနတတ္ပါသည္။ ေနာင္အခါ အံမႀကိတ္ေတာ့ဘဲ မ်က္ႏွာထားတင္းရံုသာ
တင္းလာပါသည္။ ၾကာသည့္အခါ ျပန္ၿပဳံးျပရံုတင္မကဘဲ တုန္႔ျပန္ႏႈတ္ဆက္ျခင္း၊ သိလိုရာေမးျခင္းမ်ားပင္
ျပဳလုပ္လာပါေတာ့သည္။
စာေရးသူတို႔ မႏၲေလး အမ်ဳိးသားေရးအဖြဲ႔၌လည္း ထုိ႔အတူပင္။ “ဦးဝီရသူဆီလာရတာ
အၿပဳံးေလးျမင္ရတာနဲ႔တင္ တန္တယ္ဘုရား”ဟုလည္းေကာင္း၊ “ဦးဝီရသူႏွင့္ေတြ႔ရင္
အေမာကိုေျပသြားတာပဲ”ဟုလည္းေကာင္း ေလွ်ာက္ထားၾကသည္ႏွင့္ မၾကာခဏႀကဳံရတတ္ပါသည္။
စာေရးသူကလည္း မိမိထံေရာက္လာသည္ႏွင့္ “အရွင္……… အေျခအေန”ဟု ဆီးႀကဳိေမးျမန္းတတ္ပါသည္။ စာေရးသူအေၾကာင္း
သိသူမ်ားက ‘ေကာင္းပါတယ္ဘုရား’ဟု အလိုက္အထုိက္ ျပန္ေျဖတတ္သလို
‘အေျခအေနကေတာ့ ေရခဲပါပဲ’ဟု အားရဝမ္းသာ ျပန္ေလွ်ာက္ထားသည္လည္း ရွိပါသည္။ အေၾကာင္းမသိသူမ်ားကမူ
‘ဘာအေျခအေနလဲ’ဟုလည္းေကာင္း၊ ‘ႏိုင္ငံေရးအျခအေနကို ေျပာတာလား
ဘာသိခ်င္တာလဲ’ဟုလည္းေကာင္း ျပန္လည္ေမးျမန္းတတ္ၾကေပသည္။
စာေရးသူက ၎တုိ႔ကို အသိအမွတ္ျပဳသည့္အေနျဖင့္ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ သတင္းအခ်က္အလက္ကို
သိလို၍ မဟုတ္ပါ။ ဘုရားသားေတာ္ပီသစြာ ဘုရာ့က်င့္စဥ္မ်ားကို ေသးသည္ငယ္သည္မဟူ က်င့္သံုးတတ္ပါမူ
ဒိ႒အက်ဳိး ခံစားရတတ္ေၾကာင္း ေျပာလိုရင္း ျဖစ္ပါသည္။ ႀကီးမားသည့္ က်င့္စဥ္မ်ားဆုိလွ်င္
ေျပာစရာပင္ လိုမည္မထင္ေပ။
ပုဗၺဘာသီက်င့္ဝတ္ ၿပီးပါၿပီ။
ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)
18.8.2020
Friday, November 20, 2020
“ေလာကအလင္း ေရအိမ္ ေရခ်ဳိးခန္း အလွဴေတာ္”
“ေလာကအလင္း ေရအိမ္ ေရခ်ဳိးခန္း အလွဴေတာ္”
===========================
မႏၲေလးၿမဳိ႕၊ မစုိးရိမ္တုိက္သစ္၊ ဓမၼသဟာယေက်ာင္းနာယက၊ ဝံသာႏုဓမၼကထိက
အမ်ဳိးသားေရးဝါဒီဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲဝိစိတၱာဘိဝံသ အရွင္ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)အား အမွဴးထား၍၊
အရွင္သုမန(လယ္တြင္း)၊ အရွင္ေဝပုလႅတုိ႔၏ အနီးကပ္ႀကီးၾကပ္လမ္းညႊန္မႈကိုခံယူကာ
အမရပူရၿမဳိ႕၊ ကြမ္းဆြဲရပ္၊ ဦးမိုးကို+ေဒၚခုိင္မာဝင္း၊ သမီး မခင္ဇာျခည္ဝင္း၊
MKေက်ာက္မ်က္ မိသားစုႏွင့္ ေရာဟိနီသံဃေဝယ်ာဝစၥအဖြဲ႔သားမ်ား ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းတာျဖစ္ပါတယ္။
ေရခ်ဳိးခန္း ၁ ခန္း၊ ဘိုထုိင္ေရေလာင္းအိမ္သာ ၁ ခန္း၊ ရိုးရိုးေရေလာင္းအိမ္သာ
၃ ခန္းအျပင္ ကြန္ကရစ္လမ္း၊ မီးတုိင္၊ ေဘစင္ စသည္ပါဝင္တဲ့ ငါးခန္းတြဲ ေရေလာင္းအိမ္သာျဖစ္ပါတယ္။
မႏၲေလးၿမဳိ႕၊ ခ်မ္းျမသာစည္ၿမဳိ႕နယ္၊ ျမရည္နႏၵာရပ္ကြက္၊ ေလာကအလင္းပညာဒါနက်ဴရွင္ေက်ာင္းမွာ
ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းတာပါ။
ေလာကအလင္းပညာဒါနက်ဴရွင္ေက်ာင္းကို ဆရာေတာ္ဦးဝီရသူ ၂၀၁၂ ခုႏွစ္တြင္
စတင္တည္ေထာင္ဖြင့္လွစ္ခဲ့တဲ့ တကၠသုိလ္ဝင္တန္းက်ဴရွင္ေက်ာင္းျဖစ္ပါတယ္။
အလွဴရွင္မ်ားအားလံုး က်န္းမာခ်မ္းသာ ေဘးရန္ကြာ၍ လိုရာဆႏၵ ျပည့္ဝၾကပါေစေသာ္…ဝ္။
အလွူရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၂
🙏 အလွူရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၂ 🙏
124 ဆရာေတာ္ဦးဝိစိတၱာဘိဝံသ အ႐ွင္သူျမတ္အား ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရး ဝီရဝံသအဖြဲ႕သို့
ေရႊျပည္သာမွ ဦးရန္ႀကီးေအာင္+ေဒၚေမာ္ေမာ္ မိသားစုက
က်ပ္ဆယ္သိန္း လွူဒါန္း
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
124 ဆရာေတာ္ဦးဝိစိတၱာဘိဝံသ အ႐ွင္သူျမတ္အား ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရးအတြက္
ဖြဲ႕စည္း
ေပးခဲ့ေသာ ဝီရဝံသအဖြဲ႕ထံသို့ ေရႊျပည္သာမွ ဦးရန္ႀကီးေအာင္+
ေဒၚေမာ္ေမာ္ မိသားစုက အလွူေငြ က်ပ္ဆယ္သိန္းကို လာေရာက္
လွူဒါန္းခဲ့ရာ အဖြဲ႕နာယကဆရာေတာ္ ဘဒန ၱေကသရက လက္ခံ
ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ ။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
ေမတၱာျဖင့္
တက္ေခတ္ဗန္းေမာ္
12.11.2020 pm 9.20
Thursday, November 19, 2020
အလွူရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၁
🙏 အလွူရွင္ အမွတ္စဥ္ - ၁ 🙏
124 ဆရာေတာ္ဦးဝိစိတၱာဘိဝံသအ႐ွင္ျမတ္အား ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရး ဝီရဝံသအဖြဲ႕သို့
မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေရႊက က်ပ္ငါးသိန္း လွူဒါန္း
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဆရာေတာ္ဦးဝိစတၱာဘိဝံသ(124)ဆရာေတာ္အ႐ွင္ျမတ္အား ရိကၡာေထာက္ပံ့ေရးအတြက္
ဖြဲ႕စည္း
ေပးခဲ့ေသာ ဝီရဝံသအဖြဲ႕ထံသို့ မယ္ေတာ္ႀကီး ေဒၚေပါေရႊက
အလွူေငြ က်ပ္ငါးသိန္း ဆက္သြယ္လွူဒါန္းလာပါသည္။ ။
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
ေမတၱာျဖင့္
တက္ေခတ္ဗန္းေမာ္
12.11.2020 pm 5.37
📌 ဝီရဝံသအဖြဲ႕သို႔ ဆက္သြယ္ရန္
ဖုန္းနံပါတ္မ်ား 📌
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
🙏 သာသနာေရးကိစၥ ဆက္သြယ္ရန္
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘဒႏၲေကသရ - ၀၉ ၆၈၆၈၂၆၉၀၄
📝 သတင္းဌာနမ်ား ဆက္သြယ္ရန္
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္ - ၀၉ ၇၇၂၁၇၇၉၆၉
ဦးလျပည့္ဇင္ - ၀၉ ၄၅၀၀၅၉၅၈၂
💰 အလႉကိစၥ ဆက္သြယ္ရန္
~~~~~~~~~~~~~~~~~~
ဘဒႏၲေကသရ - ၀၉ ၆၈၆၈၂၆၉၀၄
ဦးဝင္းကိုကိုလတ္ - ၀၉ ၇၇၂၁၇၇၉၆၉
ဦးလျပည့္ဇင္ - ၀၉ ၄၅၀၀၅၉၅၈၂
ဦးကိုကိုဦး - ၀၉ ၆၉၄၅၃၉၉၆၉
📎 ဖုန္းနံပါတ္အားလုံးကို
Viber ျဖင့္လည္း
ဆက္သြယ္ႏိုင္ပါသည္။ 📎
#ဝီရဝံသအဖြဲ႕
Monday, November 16, 2020
ကမာၻေက်ာ္ဆရာေတာ္၏ ကမာၻမေက်ာ္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ား (၂၈)
ကမာၻေက်ာ္ဆရာေတာ္၏ ကမာၻမေက်ာ္ေသာ အေတြးအေခၚမ်ား (၂၈)
“ရွက္စရာ အမူအရာမ်ား”
-------------------------------
ဟိရီၾသတၱပၸဆိုသည့္ စကားလံုးကို လူတုိင္းၾကားဖူးၾကေပမည္။ အရွက္အေၾကာက္ဟု
နားလည္ထားၾကပံုရ၏။ ဟိရီဆိုသည္မွာ အရွက္တရားျဖစ္၍ ၾသတၱပၸဆိုသည္မွာ အေၾကာက္တရား ျဖစ္ပါသည္။
မေကာင္းမႈျပဳလုပ္ရမည္ကို ရွက္ရြံ႕ျခင္းသည္ ဟိရီျဖစ္၍ မေကာင္က်ဳိးခံရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းသည္
ၾသတၱပၸျဖစ္ပါသည္။ ၎ဟိရီၾသတၱပၸကို သဒၶမၼ(သူေတာ္ေကာင္းတရား)ဟုလည္းေကာင္း၊ ေလာကပါလ(ကမၻာေစာင့္တရား)ဟုလည္းေကာင္း
ေခၚဆိုေပေသး၏။ ဟိရီၾသတၱပၸျဖစ္ေၾကာင္းတရား မ်ားစြာရွိေသာ္လည္း စာေရးသူ ဘဝင္ႏွစ္ၿခဳိက္
အသည္းခုိက္၍ အႀကဳိက္ေတြ႔လ်က္ အၿမဲဆင္ျခင္္ႏွလံုးသြင္းမိေသာ အခ်က္ႏွစ္ခ်က္မွာ အတၱဂါရဝတာ
ႏွင့္ ပရဂါဝတာ ျဖစ္ပါသည္။
အတၱဂါရဝတာဆုိသည္မွာ မိမိကိုယ္ကို ရိုေသေလးစား တန္ဖုိးထားျခင္း၊
ၾကည္ညဳိျမတ္ႏိုးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ မိမိကိုယ္ကို ရိုေသသူသည္ မိမိကိုယ္ကို မရိုေသႏုိင္ေသာ
အကုသုိလ္မ်ားကို မျပဳလုပ္ဝံ့ေပ။ မိမိကိုယ္ကို ေလးစားသူသည္ မိမိကိုယ္ကို မေလးစားေလာက္သည့္
ဒုစရိုက္မ်ားကို မက်ဴးလြန္ဝံ့ေပ။ မိမိကိုယ္ကို တန္ဖိုးထားသူသည္ မိမိတန္ဖိုးေလ်ာ့က်ေစႏိုင္မည့္
မေကာင္းမႈေလးမ်ားကို မျပဳလုပ္ရက္ေပ။ မိမိကိုယ္ကို ျမတ္ႏိုးသူသည္ မိမိကိုယ္ကို ရြံရွာမုန္းတီးႏိုင္ေလာက္သည့္
ျပစ္မႈႀကီးမ်ားကို မက်ဴးလြန္ဝံ့ေပ။ ထုိသုိ႔ မိမိကိုယ္ကို အေလးအျမတ္ျပဳလ်က္ မိမိကိုယ္မိမိ
ရိုေသေလးစား တန္ဖိုးထားေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ ၾကည္ညဳိျမတ္ႏိုးေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း
အကုသိုလ္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ အတၱဂါရဝတာ ျဖစ္ပါသည္။
ပရဂါရဝတာဆိုသည္မွာ သူတစ္ပါး(ပတ္ဝန္းက်င္)ကို ရိုေသေလးစား တန္ဖုိးထားျခင္း၊
ၾကည္ညဳိျမတ္ႏိုးျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ သူတစ္ပါးကို ရိုေသသူသည္ သူတစ္ပါးကို မရိုေသသည့္ အမူအရာမ်ဳိးကို
မျပဳလုပ္ဝံ့ေပ။ သူတစ္ပါးကို ေလးစားသူသည္ သူတစ္ပါးကို မေလးစားသည့္ အျပဳအမူမ်ဳိး မျပဳလုပ္ဝံ့ေပ။
သူတစ္ပါးကို တန္ဖိုးထားသူသည္ သူတစ္ပါးတန္ဖိုးက်ေစမည့္ စရိုက္ဆိုးမ်ားကို မျပဳလုပ္ဝံ့ေပ။
သူတစ္ပါးကို ၾကည္ညဳိျမတ္ႏိုးသူသည္ သူတစ္ပါးအၾကည္ညဳိပ်က္ျပားေစမည့္ မေကာင္းမႈမ်ားကို
မျပဳလုပ္ဝံ့ေပ။ ထိုသို႔ သူတစ္ပါးကို အေလးအျမတ္ျပဳလ်က္ သူတစ္ပါးကို ရိုေသေလးစား တန္ဖိုးထားေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊
သူတစ္ပါးကို ၾကည္ညဳိျမတ္ႏိုးေသာအားျဖင့္လည္းေကာင္း သူတစ္ပါးထိခုိက္နစ္နာေစမည့္ အေျပာအဆို
အျပဳအမူမ်ားကို ေျပာဆိုျပဳလုပ္ရမည္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႔ျခင္း၊ စက္ဆုပ္ရြံမုန္းျခင္းကို
ပရဂါရဝတာဟု ေခၚပါသည္။
အႏွစ္ခ်ဳပ္မွာ မိမိကိုယ္ကို အေလးအျမတ္ျပဳေသာအားျဖင့္ မေကာင္းမႈအကုသိုလ္ဒုစရိုက္မ်ားကို
ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ဟိရီ(အရွက္တရား)ျဖစ္၍ သူတစ္ပါး(ပတ္ဝန္းက်င္)ကို အေလးအျမတ္ျပဳေသာအားျဖင့္
မေကာင္းမႈအကုသုိလ္ဒုစရိုက္မ်ားကို ေရွာင္ၾကဥ္ျခင္းသည္ ၾသတၱပၸ(အေၾကာက္တရား) ျဖစ္ေပသည္။
စာေရးသူသည္ တစ္ခါတရံမွာ မိမိကိုယ္ကို အေလးအျမတ္ျပဳတတ္ၿပီး တစ္ခါတရံမွာမူ
ပတ္ဝန္းက်င္ကို အေလးအျမတ္ ျပဳေလ့ရွိပါသည္။ သို႔ျဖစ္၍ သူတစ္ပါးအထင္အျမင္ေသးခံရမည့္ အလုပ္မ်ုိး
မလုပ္ဝံ့ခဲ့သလို ပတ္ဝန္းက်င္ အေနွာင့္အယွက္ျဖစ္ေစႏိုင္မည့္ အမူအရာမ်ဳိးလည္း မလုပ္ဝံ့ခဲ့ေပ။
ဥပမာ- အာမိသ(ပစၥည္းလာဘ္လာဘ)ႏွင့္ပတ္သက္၍ ေလာဘအစြန္းမထြက္ရဲပါ။ ‘ကမၻာေက်ာ္ႀကီးလည္း မထူးပါဘူးကြာ’ဟု မွတ္ခ်က္ျပဳကာ အထင္ေသးသြားမည္ကို ေၾကာက္ပါသည္။
ေဒါသအမ်က္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္ဆိုသည့္ ပံုစံမ်ဳိးျဖင့္ ေအာ္ေငါက္ ဟိန္းေဟာက္ျခင္းမ်ဳိးကိုလည္း
ေရွာင္ၾကဥ္ပါသည္။ ရဟန္းဘဝျဖစ္လ်က္ ေလာဘေဒါသ မထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ဘဲ လူသားမ်ားႏွင့္မျခား
ေလာဘေဒါသႀကီးမားရေကာင္းလားဟု သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔ အျပစ္တင္မည့္အေရးကို အထူးဂရုစုိက္ ဆင္ျခင္တတ္ပါသည္။
စာေရးသူ မစုိးရိမ္တုိက္သစ္နာယကဆရာေတာ္ျဖစ္ကာစ ၂၀၀၁ခုႏွစ္မွာ အစုိးရကထိန္ေတာ္ႏွင့္ ႀကဳံႀကဳိက္ပါသည္။
တုိက္ဆုိင္စြာပင္ စာေရးသူက ကထိန္ခံ နာယကဆရာေတာ္အျဖစ္ အလွည့္က်ပါသည္။ ႏိုင္ငံေတာ္ကထိန္ျဖစ္သျဖင့္
ပေဒသာပင္ေပါင္း ရာေက်ာ္ပါ၀င္ပါသည္။ မစုိးရိမ္တုိက္သစ္ နာယကဆရာေတာ္မ်ားသည္ အလွည့္က်ကထိန္ခံေလ့ရွိေသာ္လည္း
ကထိန္ႏွင့္စပ္ဆက္သည့္ လွဴဖြယ္မ်ား မပါသည္က မ်ားပါသည္။ ကထိန္ခင္းရာ ဒုကုဋ္(ႏွစ္ထပ္သကၤန္းႀကီး)သာ
ရရွိၾကပါသည္။ သံဃာမ်ားျပားသျဖင့္ အလွဴရွင္မ်ားက အျခားကထိန္မ်ားလို ပေဒသာပင္ မသီးႏိုင္ၾကျခင္းေၾကာင့္
ျဖစ္ပါသည္။ စာေရးသူ ကထိန္ခံမည့္အလွည့္ေရာက္မွသာလွ်င္ တုိက္ဆုိင္စြာ ပေဒသာပင္ရာေက်ာ္
ပါဝင္လာသည္ႏွင့္ ႀကဳံရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ကထိန္သာခင္းၿပီးသြားပါသည္။ ကထိန္ခံရဟန္းကို မည္သူမွ်
စကားစပ္၍ မိန္႔ေတာ္မမူၾကပါ။ ခါတိုင္းႏွစ္မ်ားကဲ့သို႔ပင္ ဒုကုဋ္သကၤန္းႀကီးႏွင့္သာ ၿပီးသြားရပါသည္။
ပေဒသာပင္အေသးေလး တစ္ပင္မွ်ပင္ ေပးေတာ္မမူၾကပါ။ စာေရးသူကလည္း တစ္လံုးတစ္ပါဒမွ် မဟပါ။ အားလံုးက အထင္ႀကီးထားၾကသျဖင့္ ပါးစပ္အေဟာင္းသားမ်ား
ျဖစ္သြားၾကပါသည္။ အျခားေက်ာင္းတုိက္မ်ားမွာ ကထိန္ခံရဟန္းကို ဉတ္မႀကီး(ညႇပ္မႀကီး)ပေဒသာပင္
ေပးလွဴေလ့ရွိေသာ္လည္း စာေရးသူတို႔မွာ ထိုကဲ့သို႔ေသာ လွဴဖြယ္အမ်ားအျပား မခင္းမလွဴဖူးေသာေၾကာင့္
ခါတုိင္းကဲ့သို႔ပင္ ႏွစ္ထပ္သကၤန္းျဖင့္သာ အစဥ္အလာကို ထိန္းခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ကထိန္ခင္းၿပီးသည့္အခါ
ပေဒသာပင္မ်ားကို ေဝဘန္ဖုိ႔ စာေရးသူကို တာဝန္ေပးၾကပါသည္။ ကိုယ္ဘာမွ်မရဘဲ ကိုယ္ရထုိက္သည့္ပစၥည္းမ်ားကို
ခြဲျခမ္းေဝဖန္ေပးရသည့္အလုပ္ကား လြယ္ကူလွသည္မဟုတ္ပါ။ ကိုယ့္ရည္းစားမဂၤလာပြဲမွာ ပရိသတ္ကို
သီဆိုေဖ်ာ္ေျဖဧည့္ခံေပးေနရသည့္ အဆိုေတာ္အလား ခံစားရပါသည္။ သို႔ေသာ္ စာေရးသူမွာ အာမိသႏွင့္ပတ္သက္လာလွ်င္
အစြန္းမထြက္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းမည္ဟု သႏၷိ႒ာန္ခ်ထားသျဖင့္ သံဃာမ်ားအား ခြဲျခမ္းေဝဖန္ေပးသည့္အခါ
မိမိကိုယ္တုိင္ အလွဴႀကီးေပးသလို ေစတနာထား၍ ခြဲေဝေပးႏိုင္ခဲ့ေပသည္။ ေနာက္ႏွစ္မ်ား၌မူလည္း
စာေရးသူကိုပင္ ကထိန္ခြဲေဝခြင့္ေပးၾကသျဖင့္ ကထိန္ခံနာယကဆရာေတာ္အား ပေဒသာပင္တစ္ခုကို
စိတ္တုိင္းက် ယူခြင့္ေပးလုိက္ပါသည္။ ထိုသို႔ေပးသည္ကိုလည္း မည္သူကမွ် အျပစ္မတင္ အျပစ္မျမင္ၾကေပ။
စာေရးသူသာ ကံဆိုးသျဖင့္ စာေရးသူကဲ့သို႔ ေဝဖန္ေပးသူမ်ဳိးႏွင့္ မႀကဳံခဲ့ရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။
ေဒါသအစြန္းထြက္သူအျဖစ္ တင္စားခံရသည့္ နာမ္စားမ်ားကို ၾကားဖူးၾကေပလိမ့္မည္။
“လူပုစိတ္တို၊ ေခြးပုရန္လို” “လူသာအရပ္ရွည္တာ စိတ္ကလက္တစ္ဆစ္” “သေဘာေတာ့ေကာင္းပါရဲ႕ ေဒါသကႀကီးလြန္းတယ္”
“ေဒါသအမ်က္ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထြက္” “ေဒါသအိုး” “အာဠာဝက” စသည္တုိ႔ျဖစ္ပါသည္။ အဆိုပါစကားပုံမ်ားႏွင့္
မွတ္ခ်က္မ်ားက ေဒါသသရုပ္ကို ေဖာ္ၾကဴးေနၾကေပသည္။ လူေရွ႕သူေရွ႕မေရွာင္ ေအာ္ဟစ္ေငါက္ငန္းေနသူမ်ား၊
စကားေျပာလွ်င္ ခ်ဳိသာယဥ္ေက်းစြာမေျပာဘဲ ျမည္တြန္ဟိန္းေဟာက္ေျပာၾကသူမ်ား၊ တစ္အိမ္လံုး
ထြက္ေျပးရသည္အထိ ေဒါသူပုန္ထၾကသူမ်ားကိုလည္း ျမင္ဖူးၾကေပလိမ့္မည္။ ၎တုိ႔သည္ လူခ်စ္လူခင္ေပါမ်ားၾကေလသေလာ၊
လူၾကည္ညဳိ နတ္ၾကည္ညဳိခံရေလသေလာ၊ အဘယ္ကဲ့သုိ႔ရွိေလမည္နည္း။ စာေရးသူသည္ ထုိကဲ့သို႔ ေဒါသႀကီးသူအျဖစ္
သတ္မွတ္ခံရမည္ကို အင္မတန္ ရွက္ရြံ႕တတ္ပါသည္။ အစည္းအေဝးမ်ား၌လည္း မိမိအျမင္ကို တင္ျပသည့္အခါ
ေဒါႏွင့္ေမာႏွင့္ တင္ျပျခင္းမ်ဳိး အလ်ဥ္းမရွိသလို ေဒါသေရွ႕ထား စကားေျပာျခင္းလည္း လံုးဝ
မရွိေပ။ လူေရွ႕သူေရွ႕မွာျဖစ္ေစ အစည္းအေဝးမွာျဖစ္ေစ မိမိအား ေဒါသအေလ်ာက္တုိက္ခုိက္လာလွ်င္လည္း
ေဒါသျဖင့္ ျပန္လည္တုန္႔ျပန္ျခင္းမ်ဳိး လံုးဝ မလုပ္ဝံ့ေပ။ အတတ္ႏိုင္ဆံုး စိတ္ကိုထိန္းကာ
အခ်ဳိသာဆံုး စကားလံုးကိုေရြး၍ အဆင္ေျပမည့္ပံုစံမ်ဳိးကိုသာ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုး တင္ျပတတ္ပါသည္။
ကိုယ္အမူအရာမပ်က္ေအာင္ ေစာင့္ထိန္းထားသလို မိမိကို အကဲခတ္ေနသူမ်ား မရိပ္မိေအာင္လည္း
အရႊန္းေဖာက္၍ ေျပာဆိုတတ္ေပသည္။ အစည္းအေဝးၿပီးသြားသည့္အခါ၌လည္း လက္သည္တရားခံကို အလ်င္ဦးဆံုး
ဖုန္းဆက္ကာ အစည္းအေဝးမွာ ဘာမွ်မျဖစ္ခဲ့သလို ေဖာ္ေရြျပတတ္ပါသည္။ “ကမၻာေက်ာ္ႀကီးကေတာ့
အေဆာ္ခံလိုက္ရၿပီ”ဟူေသာစကားကိုသာ ၾကားခ်င္ပါသည္။ “အတၱကိုထိပါးလာေတာ့
ကမၻာေက်ာ္ႀကီးလည္း ဘာမွ်မထူးပါဘူးကြာ”ဟုလည္းေကာင္း၊ “လူထဲကလူပဲ”ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ “သူလည္းေလ ေလာကီသားေပမုိ႔”ဟူ၍လည္းေကာင္း အထင္ေသးစြာ အျပစ္တင္ခံရမည္ကို
ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ေပသည္။ “ကမၻာေက်ာ္ႀကီးလည္း အေကာက္ႀကံတတ္တာပဲ”ဟု
အေျပာခံရမည္ကို ေသေလာက္ေအာင္အထိ ေၾကာက္ရြံ႕တတ္ေပသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူတစ္ပါးအား လံုးဝ
အေကာက္မႀကံပါ။ “မိမိသာ အေကာက္ႀကံခံမည္၊ မိမိကေတာ့ အေကာက္မႀကံႏိုင္”ဟု ခံယူထားပါသည္။ အိုးဘိုေက်ာင္းဆင္းျဖစ္၍
အေကာက္ႀကံပံုႀကံနည္း ေျမာက္မ်ားစြာ သိရွိထားေသာ္လည္း မည္သည့္အခါမွ် မည္သူ႔ကိုမွ် အေကာက္မႀကံခဲ့ေပ။
လူသိမွာ လူမိမွာ ေၾကာက္ေသာေၾကာင့္တည္း။
ဟိရီၾသတၱပၸႏွင့္ မသက္ဆုိင္သည့္ အျခားအရွက္အေၾကာက္ေလးမ်ားလည္း ရွိေပေသး၏။
“ဟာ အရွင္ဘုရား ဝလုိက္တာ”ဟု အခ်ီးက်ဴးခံရမည္ကို
ရွက္ပါသည္။ စာသင္သားဘဝမွာ စာမက်က္ဘဲ ‘စားၿပီးအိပ္ အိပ္ၿပီးစား’ဟု ဆိုလိုရာေရာက္ေသာေၾကာင့္တည္း။ “စားၿပီးအိပ္ေန
ဘိကၡေဝ…..”စကားပံုလည္း ရွိေနရာ မိမိအား ထိုအစားမ်ဳိးမွတ္ထင္သြားမည္ကို
လြန္စြာေၾကာက္ရြံ႕တတ္ေပသည္။ ထုိ႔အတူပင္ ‘ထီေပါက္လွ်င္ လူထြက္မည္’၊ ‘သူေဌးသမီးရလွ်င္ လူထြက္မည္’၊ ‘တုိက္တာစည္းစိမ္ရလွ်င္ လူထြက္မည္’ စသည့္ပုံစံမ်ဳိးလည္း အေျပာမခံရဲပါ။ အလြန္တရာရွက္ရြံ႕တတ္ပါသည္။
စိတ္ထားပုိင္းဆိုင္ရာဆိုလွ်င္လည္း ‘စိတ္ေကာင္းမရွိဘူး’
‘သေဘာထားမႀကီးဘူး’ ‘ကေလးဆန္တယ္’
‘မိန္းမဆန္တယ္’ ‘မျပည့္ဝဘူး’
‘သာမန္လူအရပ္သားေတြႏွင့္ ဘာမွ်မထူးဘူး’ ‘အက်င့္ယုတ္တယ္’ ‘ေကာက္က်စ္တယ္’
‘အတြင္းေကာက္’ ‘ရုပ္ကေလးက သနားကမား စိတ္ဓာတ္က ရြံစရာေကာင္း’ ‘လူႏွင့္စိတ္ တျခားစီ’ စသည္စသည္ျဖင့္ ခႏၲီေမတၱာပိုင္းဆုိင္ရာ စရဏတရားမ်ား
ထိခုိက္ခံရမည္ကို အင္မတန္စိုးရြံ႕တတ္ပါသည္။ ‘တစ္ယူသန္သည္’
‘အတၱဆန္သည္’ ‘မာနႀကီးသည္’
‘ဘဝင္ျမင့္သည္’ ‘ေအာက္ေျခလြတ္သည္’ ‘ဘဝေမ့သည္’
စသည္အားျဖင့္ သူတစ္ပါးတုိ႔ ကဲ့ရဲ႕ျပစ္တင္ရႈတ္ခ်လာမည့္အေရးကိုလည္း အၿမဲေတြးကာ ေၾကာက္ရြံ႕ေနတတ္ေပသည္။
အခ်ဳိ႕မွာ အဆုိပါအားနည္းခ်က္ကိုယူ၍ မိမိအေပၚ ေစာ္ကားေမာ္ကားျပဳတတ္ၾကသလို မိမိကို ဆရာလုပ္ၾကသည္လည္း
ရွိပါသည္။ ဆရာလုပ္၍ မရသည့္အခါ လိုက္လံရန္လုပ္သည္အထိလည္း ခံခဲ့ရဖူးေပသည္။ ထိုအခါ ဘုရားအေလာင္း
ဘူရိဒတ္နဂါးမင္းကို စံနမူနာယူကာ မိမိကိုယ္ကုိယ္ ေျဖသိမ့္တတ္ေပသည္။
တရားပြဲမ်ား ၾကြရသည့္အခါ ဆြမ္းဝိုင္းအခ်ဳိပြဲ လဘက္ရည္ပြဲမ်ားတည္သလို
မုန္႔ပဲသြားရည္စာ အေျခာက္အျခမ္းမ်ားႏွင့္ အသုပ္မ်ဳိးစံုတုိ႔ျဖင့္ တည္ခင္းဧည့္ခံၾကသည္ႏွင့္
ႀကဳံရလွ်င္ အလြန္အမင္း ရွက္တတ္ပါသည္။ ဝိနည္းဓိုရ္သည္ဟု အျပစ္တင္ခံရမည္ကိုလည္း ေၾကာက္ရ၊
ေထရ္ႀကီးဝါႀကီးမ်ားကိုလည္း အားနာႏွင့္ စကားေရာေဖာေရာလုိက္ကာ ပ်ားရည္ႏွင့္ သံပုရာရည္ကိုသာ
ေဖ်ာ္ေသာက္ေလ့ရွိပါသည္။ မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းအျဖစ္ ဂ်င္းသုပ္ေလးမ်ားကို အားပါးတရ စားျပရသည္လည္း
ရွိပါသည္။
အျခားရွက္စရာတစ္ခုလည္း ရွိေသးသည္။ ၎ကား တက္တူးထိုးထားျခင္းျဖစ္၏။
မူလတန္းေက်ာင္းသားအရြယ္၌ တက္တူးထိုးခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္ဟု ခန္႔မွန္းမိပါသည္။ တက္တူးထိုးကာစ
တက္တူးျပခ်င္၍ လက္ေမာင္းေဖာ္ ဘုရားရွိခိုးသည္ကို ေက်ာင္းသားႀကီးတစ္ေယာက္က စခဲ့ဖူးသည္ကို
သတိရမိေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္၏။ အရုပ္ကေလးေတြက အေသးေလးေတြျဖစ္ေသာ္လည္း ခႏၶာကိုယ္အလုိက္
အသက္အရြယ္အလုိက္ စေကးက်ႀကီးလာသျဖင့္ အရုပ္ႀကီးမ်ား ျဖစ္လာခဲ့ေပသည္။ လူ႔ဘဝ၌ ဂုဏ္ယူစရာအျဖစ္
မွတ္ထင္မိျခင္း၊ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚမရွိသည့္အရြယ္ျဖစ္သျဖင့္ သူမ်ားလုပ္တုိင္း လုိက္လုပ္မိျခင္းတို႔ေၾကာင့္
တစ္ရုပ္စ ႏွစ္ရုပ္စမွစ၍ လက္ေမာင္းႏွစ္ဖက္လံုး စံုလင္သြားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ အေဖက မႀကဳိက္ေသာ္လည္း
‘ဘာလုိ႔ထုိးရတာလဲ’ဟု ေမးသည္မွလြဲ၍ ရိုက္ျခင္း ႏွက္ျခင္း ဆူပူျခင္း
မလုပ္ပါ။ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားက မထုိးရဲၾကေပ။ စာေရးသူက သူမ်ားေျမႇာက္ေပးသည္ကိုပင္ သူရဲေကာင္းႀကီးအသြင္
ထင္မွတ္ကာ အရုပ္ကေလးတစ္ျပျပျဖင့္ ဂုဏ္ယူမဆံုး ျဖစ္ခဲ့ရေလသည္။ လူ႔ဘဝ၌ အက်ႌလက္ရွည္ဝတ္ထားလွ်င္
တက္တူးထိုးထားမွန္း မသိၾကသျဖင့္ ေနရထုိင္ရသည္မွာ အခက္အခဲမရွိပါ။ ကိုရင္ဝတ္သည့္ေန႔မွစ၍
မစိုးရိမ္နာယကဘဝအထိ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် ေနရထုိင္ရသည္မွာ ပင္ပန္းလွပါသည္။ လက္ေမာင္းတစ္ဖက္
အၿမဲတန္းေဖာ္ထားရေသာေၾကာင့္ လူစိမ္းျမင္တုိင္း ရွက္ေနတတ္ေပသည္။ မသိမသာ အကဲခတ္သူေတြ႔လွ်င္
ရွက္တတ္သည္။ စူးစူးဝါးဝါးစိုက္ၾကည့္သူေတြ႔လွ်င္ ပို၍ရွက္တတ္သည္။ ႏႈတ္ကထုတ္ေဖာ္၍ ေမးျမန္းစံုစမ္းလာလွ်င္ အရွက္ဆုံးျဖစ္သည္။
ေရခ်ဳိးလွ်င္လည္း ေရကန္မွာ လူရႈပ္ေနလွ်င္ မခ်ဳိးရဲပါ။ လူရွင္းသည့္အခ်ိန္ေလးေတြမွာ အေျပးသြား၍
ခ်ဳိးရပါသည္။ ျမစ္ဆံုေထာင္မွ ျပန္လာၿပီးမၾကာမီမွာပင္ ၿမဳိ႕ေတာ္စည္ပင္ေဆးရံုတက္၍ ခြဲစိတ္ပစ္ခဲ့ရပါသည္။
သို႔ေသာ္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ျခင္း၊ ပံုမွန္ေဆးလိမ္းမႈမျပဳႏိုင္ျခင္းတို႔ေၾကာင့္ အရုပ္သာပ်က္ေသာ္လည္း
အမာရြတ္က က်န္ေနခဲ့ပါသည္။ ထိုအမာရြတ္ျမင္လွ်င္ ေတြ႔စျမင္စမွာပင္ စူးစမ္းေမးျမန္းတတ္သည့္
လူစိမ္းမ်ား မၾကာခဏေတြ႔ရေသာေၾကာင့္ ကိုယ္ပတ္ကို ၿခဳံထည္အသြင္ အၿမဲဝတ္ထားရေပသည္။ ကိုယ္ပတ္ပါးပါးေလးၿခဳံထားျခင္းျဖစ္ေသာ္လည္း
ပူျပင္းသည့္ေဒသ ပူအုိက္သည့္ရာသီမ်ဳိးႀကဳံရျပန္လွ်င္လည္း အစူးအစမ္းခံရျပန္ပါသည္။ ထိုအခါ
၎ကိုယ္ပတ္ကို ေခါက္ကာ ပုခံုးေပၚတင္ထားရေပသည္။ ဤကား ဟိရီၾသတၱပၸႏွင့္ မသက္ဆုိင္သည့္ ရွက္ဖြယ္ရာအခ်ဳိ႕
ျဖစ္ေလသတည္း။
ရွက္စရာ အမူအရာမ်ား ၿပီးပါၿပီ။
ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)
4.8.2020
Subscribe to:
Posts (Atom)