“အကန္းယံု အကုန္ရမ္း” (၅)
=================
သာသနာေတာ္မွာ ရွင္သုဒိန္သည္ ပြဲဦးထြက္ အေငါက္ခံရသူျဖစ္ပါသည္။
ေမာဃပုရိသ(အလကားေကာင္)ဟု အေခၚခံရကာ မ်က္ႏွာညႇဳိးငယ္ခဲ့ရပါသည္။ သူက်ဴးလြန္ေသာအမႈကို
ေမထုန္အမႈဟု ေခၚပါသည္။ ၎ေမထုန္ကို ဘုရားက ဤသုိ႔သတ္မွတ္ခဲ့ပါသည္။
အသဒၶမၼ - သူေတာ္မဟုတ္ ယုတ္နိမ့္သူတို႔၏ ဥစၥာ၊
ဂါမဓမၼ - ရြာ၌ေနသူ လူတို႔၏အက်င့္၊
ဝသလဓမၼ - ကိေလသာရာဂ အယုတ္တရားေတြ ယိုထြက္ေစေသာအက်င့္။
ဒု႒ဳလႅ - ရုန္႔ရင္းၾကမ္းတမ္းေသာအက်င့္။
ၾသဒကႏၲိက - ေရေဆးျခင္းကိစၥလွ်င္ အဆံုးရွိေသာအက်င့္။
ရဟႆ - မ်က္ေမွာက္၌ဝယ္ မတင့္တယ္၍ ဆိတ္ကြယ္ရာမွာ ျပဳမူရသည့္အက်င့္။
ဒြယံ ဒြယ သမာပတၱိ - ႏွစ္ေယာက္သေဘာတူက်င့္ရေသာအက်င့္။
သို႔ကေလာက္ ႀကီးက်ယ္မ်ားျပားေသာ အျပစ္ရွိပါလ်က္ သင္သည္ ဟူးဟူးျငားျငား
တရားကင္းမဲ့ ကဲရဲ႕ရႈတ္ခ်အပ္ေသာ အင္မတန္ေအာက္တန္းက်သည့္ အမႈကိုမွ က်ဴးလြန္ရသေလာ။
ဤကဲ့သို႔ စက္ဆုပ္ရြံမုန္းေတာ္မူေသာ ဗုဒၶကိုမွ လိင္ပညာေပးေဟာၾကားသြန္သင္ခဲ့သည္ဟု
မဟုတ္မဟတ္ လုပ္ဇာတ္ခင္းေနျခင္းသည္ ဗုဒၶကို တဏွာဘီလူးပူးသတ္ခံေနရသည့္ ၎တို႔ႏွင့္တစ္ဂိုဏ္းတည္း
ထားလိုက္ျခင္းပင္ ျဖစ္ပါသည္။
ဘုရားသာသနာေတာ္မွာ လံုးဝ မရွိသင့္ေတာ့သည့္ သုက္ေၾကာင္ တဏွာရူး မိစၧာဘီလူးမ်ားပင္တည္း။
(ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္၊ သုဒိႏၷဝတၳဳ၊ ဝိ၊ ၁။ ၂၆။ ၃၄။)
ဝီရသူ(မစိုးရိမ္)
23.5.2020
AM- 10:28
No comments:
Post a Comment