“ဦးဝီရသူရွိတဲ့ေနရာ”
===========
>> ဘုန္းႀကီးဘုရား၊ ဒကာတစ္ေယာက္ေတြ႔ခ်င္လို႔တဲ့ဘုရား။
>> ေဟ.. ဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလဲ ဘာကိစၥလဲ။
>> ဘုန္းႀကီးရဲ႕ ရဟန္းဒကာမႀကီးက လႊတ္လုိက္တာတဲ့ဘုရား။ ရဟန္းဒကာမႀကီးက
မေသခင္ ေတြ႔ခ်င္လုိ႔တဲ့ဘုရား။ ခဏ ခဏ လာတာဘုရား။
ရွင္ဝီရသူ ေတြေဝသြားသည္။ ရဟန္းအစ္မႀကီးက မုဆိုးမ၊ ရိပ္သာဝင္တာက
တစ္ႏွစ္မွာ ေလးလ က်န္းမာေရးလည္း ေကာင္းေနပါလ်က္ မေသခင္ ေတြ႔ခ်င္တယ္ဆိုပါလား။
>> ေကာင္းၿပီးေလ ဖုန္းေပးလိုက္ပါ။
>> ဟလို ဘုန္းဘုန္းလား။
>> ေအး.. ေျပာ၊ ဘာေရးေပၚ။
>> အေမျမင့္ေလ အသဲအသန္ျဖစ္ေနတာ၊ ဘုန္းဘုန္းကို ခဏခဏ ေမးေနလို႔ပါ။
>> ေၾသာ္…
>> ဒီအေၾကာင္းေတြလည္း မေျပာရဲဘူး၊ သူက ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းမွာပဲရွိတယ္
ထင္ေနတာ။
>> အခု ဘာလုပ္ခ်င္လို႔လဲ။
>> ဘုန္းဘုန္းၾကြေပးႏိုင္မလားလို႔။
>> ေဟ.. ၾကြရင္ လူသိကုန္မွာေပါ့ဟ။
>> ဟိုလုိေလ အေမြေတြပါ လႊဲခ်င္တာတဲ့။ အဲဒါ စာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြပါ
လုပ္ထားတာ။ ဘုန္းဘုန္းၾကြမွ ျဖစ္မယ္ဘုရား။
>> အင္…. အဲ…. ေအ၊ ဟာ .. မင္းကလည္းကြာ။
>> အေမျမင့္လည္း ဘဝကူးေကာင္းေအာင္ ဘုန္းဘုန္းလည္း သာသနာျပဳလုပ္ငန္းေတြ
အဆင္ေျပေအာင္ ၾကြၿပီး အလွဴခံလုိက္ပါဘုရား။
>> ဟာ ကြာ။ ဒီေကာင္ ငါ့ကို ေခ်ာက္ခ်ေနျပန္ၿပီ။
>> တပည့္ေတာ္လည္း နားလည္ပါတယ္ဘုရား။ အခုဟာက ေနာက္ဆံုးခရီးမို႔ပါ။
>> ဒါဆို ဒီလိုလုပ္ကြာ။ အဲဒီစာခ်ဳပ္စာတမ္းေတြ မိတၱဴဆြဲ၊ ေက်ာင္းမွာထားခဲ့၊
ငါၾကည့္ဦးမယ္။
>> အရွင္ဘုရား အေရးႀကီးတာေတြ ျဖစ္ေနလို႔ပါဘုရား။
>> ဒါဆို ဒကာမႀကီးထံ ငါဖုန္းဆက္လိုက္မယ္ကြာ။
>> ဟိုက ဖုန္းမကိုင္ႏိုင္ေတာ့ဘူးဘုရား။
>> ဒါဆို မင္းကိုင္ထားၿပီး ျပန္ေျပာလိုက္ေလ။
>> ခက္တာက သတိရတစ္ခ်က္ မရတစ္ခ်က္ ျဖစ္ေနလို႔ပါဘုရား။
>> အင္း ငါနဲ႔မင္း တစ္ေယာက္ေယာက္ေတာ့ စြန္႔စားမွျဖစ္ေတာ့မယ္။
အဲဒါ မင္း ငါ့ဆီလာရဲလား။ စည္းကမ္းေတြမ်ားတယ္။ ျဖစ္ပါ့မလား။
>> ရပါတယ္ဘုရား။ ဘုန္းဘုန္းေတာင္ ေပးဆပ္ႏိုင္ေသးတာ။ ဒီေလာက္ကေတာ့
အေပ်ာ့ပါဘုရား။ ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ ေတြ႔ရမယ္ဆို အဝီစိ ဒိုးရ ဒိုးရ။
>> ေဟ့ေကာင္ .. ေဟ့ေကာင္ .. မင္းၾကည့္ေျပာ။
>> ဥပမာေျပာတာပါဘုရား။ တပည့္ေတာ္က ရဲတဲ့အေၾကာင္း ဘုန္းဘုန္းသိေအာင္လုိ႔ပါ။
>> ကဲ ထားလိုက္ပါေတာ့။
ငါအဓိ႒ာန္ဝင္ေနက်ဘုရား မင္းသိတယ္မလား။
>> ဟင္ .. ဟို .. အဲ … အင္းးး ေနဦး .. ဟိုေလ။
>> မင္းကလည္းကြာ။ ဒံုးေဝးလိုက္တာ။ ရဟန္းအစ္မႀကီးေမးလိုက္
ရတာပဲကို။
>> ေၾသာ္.. တစ္ပါ့ တင္ပါ့။ ရၿပီဘုရား။ သိၿပီဘုရား။
>> ေအး။ အဲဒီေရာက္ရင္ ကရင္ဝတ္စံုနဲ႔ စံုတြဲတစ္တြဲေတြ႔လိမ့္မယ္။
သူစိမ္းေတြဆို တန္းသိတာ။ မင္းျမင္တာနဲ႔ ဟလို လို႔ ၿပဳိင္တူေျပာလိမ့္မယ္။
>> တင္ပါ့။
>> မင္းက ဟလိုပါခင္ဗ်ာလို႔ ျပန္ေျပာလိုက္။
>> ဒါဆို သူတို႔က မင္းဆီတန္းလာၿပီး အစ္ကိုဘယ္သူလဲ၊ နာမည္ေမးလိမ့္မယ္။
ကၽြန္ေတာ္ ရမ္ဘိုပါခင္ဗ်ာလို႔ ေျပာလုိက္။
>> ဘုန္းဘုန္းဟာကလည္း စံုေထာက္ဇာတ္ကား ရိုက္ေနတာ က်ေနတာပဲ။
>> နားေထာင္ဦး။
>> တင္ပါ့ တင္ပါ့။
>> သူတုိ႔က ျပန္ေျပာလိမ့္မယ္။
အစ္ကိုက ရမ္ဘိုဆိုေတာ့ က်ေတာ္ က်မတုိ႔က အာႏိုးေပါ့ေနာ္။
>> ဟိုက္ .. ရုပ္ရွင္ရိုက္ေနတာလားဘုရား။
>> ဒါေၾကာင့္ စည္းကမ္းေတြမ်ားတယ္ ေျပာတာေပါ့။ မင္းမလုပ္ႏိုင္ရင္
ေနေလ။
>> ဟာ အဲလို မလုပ္ပါနဲ႔ဘုရား။ ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ေတြ႔ရမယ္ဆို ဘယ္ေနရာလာရလာရပါ
ဆိုေနမွ။
>> ေအး။ ဒါဆို နားေထာင္။
သူတို႔ႏွစ္ေယာက္က မင္းလက္ကို တြဲၿပီး ေခၚလာလိမ့္မယ္။ လမ္းမွာ ဖုန္းမျမည္ေစနဲ႔။
စကားလည္း မေျပာနဲ႔။ အလာပ သလာပ မေျပာနဲ႔။ အသံမွတ္မိမွာစုိးလုိ႔။ ရုပ္က ဖ်က္လို႔လြယ္တယ္။
အသံဖ်က္လုိ႔ မလြယ္ဘူး။
>> တင္ပါ့။
>> နာရီဝက္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီးရင္ ရြာထိပ္ကကင္းတဲမွာ လူတစ္ေယာက္
ေစာင့္ေနတယ္။
ကင္းတဲမွာ ေစာင့္ေနတဲ့လူက မင္းကို တံငါသည္ပံုစံ ျပင္ဆင္ေပးလိမ့္မယ္။
ပုိက္ကြန္နဲ႔၊ ပလုိင္းနဲ႔၊ ငါးမွ်ားတံနဲ႔ စံုလို႔ေပါ့။ သူနဲ႔အတူ လာရမွာ။ လာႀကဳိတဲ့စံုတြဲက
က်န္ခဲ့မွာ။
>> ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ လာရဦးမွာလဲ။
>> နာရီဝက္ပဲ။ ေသခ်ာမွတ္ထားေနာ္။
>> တင္ပါ့ဘုရား။
>> ဗိုလ္တဲလို တုိက္ပုေလးေရာက္ရင္ လက္နက္ကိုင္ႏွစ္ေယာက္ ေစာင့္ေနတယ္။
>> ဘာေတြလဲ ဘာလုပ္ၾကဦးမွာလဲဘုန္းဘုန္းရယ္။
>> သူတို႔က မင္းကို လက္ထိပ္ခတ္ၿပီး ငါ့ဆီေခၚလာလိမ့္မယ္။
>> ဟာ ဗ်ာ။ ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ေတြ႔ဖို႔လာသူကို လက္ထိပ္ခတ္ၾကဦးမွာလား။
>> ေအး။ လူစိမ္းဆို ငါ့ဆီလာတဲ့သူမွန္း သိသြားမွာေပါ့။ သံု႔ပန္းလိုလို
မသကၤာသူလိုလို ေခၚလာေတာ့ ဘယ္သူမွ မရိပ္မိၾကေတာ့ဘူးေလကြာ။
ေအး။ လူသူအသြားအလာမရွိရင္ အသာေလးပဲ ေခၚလာၾကမွာ။ လမ္းမွာလူေတြ႔ၿပီဆို
နားရင္းအုပ္ျပလိမ့္မယ္။ ေနာက္ကေန ေဆာင့္ကန္ၾကလိမ့္မယ္။
မင္းက အား ေၾကာက္ပါၿပီဗ်။ ေနာက္မလုပ္ေတာ့ပါဘူးဗ် လို႔ပဲ ေအာ္ေပး။
လူရွင္းတာနဲ႔ ပံုမွန္ပဲ ဆက္သြားရမွာ။
>> ေတာ္ၿပီဘုရား။ သူတို႔က ဘာလုပ္ၾကဦးမယ္ သိတာမဟုတ္ဘူး။
>> ေဟ .. မင္းပဲ အဝီစိလုိက္ရ လိုက္ရဆို။
>> ကဲ ဒါဆို ဘယ္ႏွစ္နာရီ လက္ထိပ္တန္းလန္းနဲ႔ အရိုက္ခံေနရမွာလဲ။
>> မၾကာပါဘူး။ ငါးမိနစ္ပဲၾကာမွာပါ။
>> ဒါဆို ဘုန္းဘုန္းနဲ႔ တန္းေတြ႔ရမွာလား။
>> တစ္ဆင့္က်န္ေသးတယ္။
>> ဟာ ဗ်ာ။
>> ေလွစီးရဦးမွာ။ စက္ေလွဆုိရင္ေတာ့ ခဏေလးပဲၾကာမွာေပါ့။ ဒါေပမယ့္
စက္ေလွသံၾကားရင္ လူစိမ္းပါမွန္းသိသြားမွာ။ ဒါေၾကာင့္ သမၸန္နဲ႔ပဲ လာႀကဳိမွာ။
>> ဒါဆို ဘယ္ေလာက္ၾကာမွာလဲ။
>> ရြာတစ္ပတ္ ပတ္ရံုပဲေလ။
>> ေၾသာ္ .. တင္ပါ့။ ဘုန္းဘုန္းက ဘယ္ေနရာက ေစာင့္ေနမွာလဲ။
>> ေလွဆိပ္ကေန ေစာင့္ေနမွာ။ တစ္ခုုေတာ့ ရွိတယ္။ ေလွေပၚေရာက္ရင္
မင္းကို ပညာစမ္းၾကဦးမွာ။
>> လာျပန္ၿပီဗ်ာ။ ဘာလုပ္ၾကဦးမွာလဲ။
>> မင္းဟာ ငါ့ရဟန္းအစ္မရဲ႕ တူ ဟုတ္မဟုတ္ သေဘာရိုးလာေတြ႔တာ
ဟုတ္မဟုတ္ တျခားအႀကံအစည္ ရွိ မရွိေပါ့။ ေအး မင္းမရိုးဘူးဆိုရင္ေတာ့ ငါနဲ႔မေတြ႔ရေတာ့ဘူးလို႔သာမွတ္၊
ၾကားလား။
>> တင္ပါ့ဘုရား၊ တင္ပါ့ဘုရား။
ေၾကာက္ေၾကာက္လန္႔လန္႔နဲ႔ ဖုန္းခ်သြားသည္။
ဦးဇင္းေလးကို ဖုန္းျပန္ေပးလုိက္ၿပီး ျပန္မယ္လုပ္ေတာ့ သံဃာေတြက ဝိုင္းထားၿပီ။
မည္းမည္းေတာင့္ေတာင့္ ဦးဇင္းႀကီးက စေျပာသည္။
>> ဘယ့္ႏွယ္လဲဒကာ အဆင္ေျပရဲ႕လား။
>> တင္ပါ့ ေျပပါတယ္ဘုရားဟု ျပန္ေလွ်ာက္ထားရင္း ဆုိင္ကယ္ရွိရာသုိ႔
အျမန္ျပန္ေျပးခဲ့ရသည္။
စက္ႏိုးၿပီး ဘီးစလိမ့္ေတာ့ တစ္ခ်က္ရႈိးၾကည့္လုိက္သည္။ ေတာ္ေသးသည္
ဦးဇင္းေတြ မရိပ္မိ။
အမေလး ငါ့ႏွယ္ သိန္းသံုးရာလိုခ်င္တာနဲ႔ က်ားဖင္သြားႏႈိက္မိေတာ့မလို႔။
ေခၽြးသီးေခၽြးေပါက္မ်ားနဲ႔အတူ ၾကက္သီးေမြးညင္းေတြက ယိမ္းကေတာ့မတတ္
ေထာင္ထလာေတာ့သည္။
ေတာ္ၿပီ။ ခြီးၿဖဳိးဆီက ၃၀၀ လည္း မလုိခ်င္ေတာ့ဘူး။
ျမန္မာေမာင္းဆီက ၂၀၀ လည္း မမက္ေတာ့ဘူး။
မူဆလင္မီဒီယာေတြဆီက ၁၀၀ ဆိုတာလည္း မသာယာေတာ့ဘူး။
အမေလး အဓိ႒ာန္ဝင္ေနက်ဘုရားက စံုစမ္းလုိ႔ရတယ္ထားဦး။ ေလွေပၚမွာ အသတ္ခံလုိက္ရရင္
ဘယ္သူမွ သိမွာမဟုတ္။
ငါးစာျဖစ္သြားရင္လည္း ဘယ္သူမွ မွတ္မိမွာမဟုတ္ေတာ့။
အင္း .. ဝီလဒူ .. ဝီလဒူ။
ခင္ဗ်ားက တကယ္တန္းက် လူေတြလူေတြထင္ေနသလို မဒူပါလားေနာ္..။
------------------------------------------------------
တစ္ဖက္က
သူဖုန္းခ်သြားတာနဲ႔ ဦးဝီရသူ ၿပဳံးလုိက္မိသည္။
ငါ့ရဟန္းအစ္က တစ္ေကာက္ၾကြက္၊ ဘာအေမြမွလည္း မေပးႏိုင္ဘူး။
ဘာပိုက္ဆံမွလည္း မရွိဘူး။ တိုက္ခန္းငွားခနဲ႔ အိမ္ေဖာ္လခေတာင္ ငါကေထာက္ပံ့ေနရတာ။
ငါနဲ႔လည္း အဆက္အသြယ္ရွိတယ္။ မေန႔ကပဲ ဖုန္းဆက္ေမးလိုက္မိေသးတယ္။ ေနေကာင္းေၾကာင္း၊ အဆင္ေျပေၾကာင္း
ေန႔စဥ္ အနည္းဆံုး တစ္ေန႔ ငါးႀကိမ္ထုိင္ျဖစ္ေၾကာင္း အိမ္ေဖာ္ေလးလည္း လိမၼာေၾကာင္း အိမ္ရွင္ကလည္း
ဂရုစိုက္ေၾကာင္း၊ ဦးဇင္းေတြလည္း လာအားေပးေၾကာင္း၊ ေက်းဇူးအထူးတင္ေၾကာင္း ရႊန္းရႊန္းေဝေအာင္
ေလွ်ာက္ေနရွာတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ ငါ့ရဟန္းအစ္မနာမည္က မင္းေျပာသလို အေမျမင့္မဟုတ္ဘူးကြ
… အေမခ်စ္။ ။
ဝီရသူ (မစုိးရိမ္)
၂၂.၈.၂၀၁၉
PM 6:00
No comments:
Post a Comment