“အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို ပစ္ပယ္မွာလား။ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို တိုင္းျပည္မွာရွင္သန္ခြင့္ေပးမွာလား” (ခ)

“အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို  ပစ္ပယ္မွာလား။  အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို  တိုင္းျပည္မွာရွင္သန္ခြင့္ေပးမွာလား” (ခ)

(ဆရာေတာ္ဦးဝီရသူႏွင့္ အင္တာဗ်ဴး၊ ျပည္ခ်စ္သားဂ်ာနယ္အတြဲ(၂)အမွတ္(၂၀) 28.6.2019)

ၿငိမ္း- စစ္အစိုးရလက္ထက္တုန္းကလည္းပဲ မတရားတဲ့ ပုဒ္မေတြတပ္ၿပီးေတာ့ အဖမ္းခံခဲ့ရတယ္။ အခု တရားဥပေဒစိုးမုိးေရးကို ေၾကြးေၾကာ္ၿပီး တက္လာတဲ့အစုိးရ၊ လူထုကေရြးေကာက္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့အစိုးရ လက္ထက္မွာလည္းပဲ  ပုဒ္မ ၁၂၄ လို ပုဒ္မမ်ိဳး အတပ္ခံရတယ္။  ဒီႏွစ္ခုက ဘယ္လုိမ်ားျခားနားပါသလဲဘုရား။

ဆရာေတာ္- ဘာကြာသြားသလဲဆိုေတာ့ စစ္ဖိနပ္နဲ႔ ေဒါက္ဖိနပ္ကြာသြားတာေပါ့။  စစ္ဖိနပ္ကေတာ့ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေပါ့။  ေဒါက္ဖိနပ္ကေတာ့ ခပ္စူးစူးေပါ့။  ဒီအရသာပဲ ကြာတာပါပဲ။

ေျပာခ်င္တာကေတာ့ ဆုိင္းဘုတ္လွလွတပ္ၿပီးေတာ့ ဆုိင္းဘုတ္နဲ႔ ဆန္႔က်င္တဲ့ ေၾကာက္စရာ စီမံကိန္းႀကီးေတြ ေဖာ္ေဆာင္ေနတဲ့ အဖြဲ႕အစည္းႀကီးေတြကို ႏုိင္ငံေရးအဖြဲ႕အစည္းလို႔ ေခၚတာေပါ့။ ဥပမာ - အမ်ိဳးသားေရး မ်က္ႏွာဖံုးတပ္ထားၿပီး အမ်ိဳးသားေရးနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ လုပ္တာမ်ဳိး။  ဒီမိုကေရစီလို႔ ေခါင္းစဥ္တပ္ထားေပမယ့္ ဒီမိုကေရစီနဲ႔ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ လုပ္ေနၾကတာမ်ဳိးကုိ ေျပာခ်င္တာ။

ၿငိမ္း- အရွင္ဘုရားကိစၥကုိ လူေတြအာ႐ံုစိုက္ေနခ်ိန္ မွာပဲ (၇-၆-၂ဝ၁၉)က ျပည္ေထာင္စုလႊတ္ေတာ္မွာ ကေလးသူငယ္အခြင့္အေရးဆုိင္ရာ ဥပေဒၾကမ္းကုိ မဲခြဲ အတည္ျပဳခဲ့တယ္ဘုရား။ ဒီဥပေဒမွာက ေမြးစား ခြင့္ျပဳတဲ့ကေလးေတြနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး ေဆြးေႏြးစရာေတြ၊ အျငင္းပြားစရာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ပါေနပါတယ္ဘုရား။  ႏုိင္ငံေရးမွာ တိုက္ဆိုင္တာမရွိဘူး ဆိုေတာ့ အရွင္ဘုရားကို ဖမ္းမယ္ ဆီးမယ္ သတင္းလႊင့္ အာ႐ံုစိုက္ေအာင္လုပ္ၿပီးဒီဥပေဒ အေပၚက်ေရာက္လာမယ့္ ဖိအားေတြ ေလ်ာ့သြားတာမ်ိဳး လုပ္တာလည္း ျဖစ္ႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ သံုးသပ္ခ်က္ေတြလည္း ရွိပါတယ္ဘုရား။ ဒီအေပၚမွာ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲ ဘုရား။

ဆရာေတာ္- ဟိုအရင္တုန္းကလည္း အဲဒီလိုပဲ တစ္ဖက္ကို အေယာင္ျပၿပီး တစ္ဖက္ကေန ေၾကာက္စရာ စီမံကိန္းႀကီးေတြကို လုပ္ခဲ့ၾကတာေလ။  အခုလည္း  အဲဒီအတုိင္းပါပဲ။ ႏုိင္ငံေရးမွာ တိုက္ဆိုင္တာ မရွိဘူးဆိုတဲ့ဟာ  ထင္ရွားသြားတာေပါ့။

အဲဒီေတာ့  အစိုးရသစ္ေျပာင္းၿပီးခ်ိန္ကစလို႔ ျပည္သူေတြအတြက္ တန္ဖိုးႀကီးတဲ့  ဥပေဒေတြ၊ အေရးႀကီးတဲ့ဥပေဒေတြ တစ္ခုၿပီးတစ္ခုဖ်က္ခဲ့တယ္။  ျပည္သူေတြအတြက္ အႏၱရာယ္ႀကီးတဲ့ ဥပေဒေတြကေတာ့ တစ္ခုၿပီးတစ္ခု ေပၚလာေနတယ္။ ျပည္သူက ေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ထားတဲ့ အစိုးရဟာ ဘယ္သူ႔အတြက္ အလုပ္လုပ္ေပးေနသလဲဆိုတာ ေသခ်ာစဥ္းစားဖို႔ လိုသလို အစိုးရေနာက္ကြယ္မွာ ဘယ္သူေတြ ရွိေနသလဲဆိုတာကိုလည္းပဲ ေသခ်ာေဖာ္ထုတ္ဖို႔ လိုမယ္လုိ႔ ယူဆတယ္။

အဲဒီလိုမွမဟုတ္ဘူးဆိုရင္ေတာ့ ျမန္မာျပည္က သူမ်ားလက္ေအာက္ က်ေရာက္သြားသလိုမ်ိဳး ဆိုးဝါးသြားႏိုင္တယ္လို႔ ဦးဇင္းက ယူဆတယ္။

ၿငိမ္း- တပည့္ေတာ္သိခ်င္တာက အမ်ိဳးသားေရး အလုပ္ေတြကို ဘယ္အခ်ိန္အထိဆက္လုပ္ေနဦးမွာ ပါလဲ။

ဆရာေတာ္- ဦးဇင္းအေနနဲ႔ စစ္အစိုးရလက္ထက္က ေထာင္ထဲမွာ ၈ ႏွစ္ေက်ာ္ေနခဲ့ရတယ္။ အဲဒီတုန္းက ငါဟာ အမ်ိဳးသားေရးဘက္မွာ တာဝန္ေက်ခဲ့ၿပီ။ ငါ ႏုိင္ငံေရးဘက္ကို ျပန္လွည့္ေတာ့မယ္ဆိုၿပီး ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့တယ္။

ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္အႏၲရာယ္က်ေရာက္လာတယ္လို႔ယူဆလာတဲ့အတြက္ အမ်ိဳးသားေရးကို ျပန္ေဆာင္ရြက္ဖို႔ ျဖစ္လာတယ္။ အမ်ိဳးသားေရး အျမင္ရွိေနတဲ့သူကေတာ့ ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိကို အမ်ိဳးသားေရး လုပ္သြားမယ့္ သေဘာပါပဲ။ ဒီအမ်ိဳးသားေရးေဆာင္ရြက္သူေတြအေနနဲ႔ ကိုယ္က နားခ်င္ေပမယ့္ စိတ္ကအနားေပးႏုိင္လိမ့္မယ္လို႔ မထင္ဘူး။

ၿငိမ္း- ဒီလိုတိမ္းေရွာင္ေနရတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြဆက္လုပ္ခ်င္ပါသလဲဘုရား။

ဆရာေတာ္- ဦးဇင္းက သိပ္မၾကာေသးခင္ ရက္ပုိင္းတုန္းက မဟန ဆရာေတာ္ႀကီးေတြဆီ စာတင္ခဲ့တယ္။ ဓမၼစက္နဲ႔ ကိုင္တြယ္ဖို႔၊  ဓမၼစက္နဲ႔ ၾသဝါဒေပးဖို႔ အျမန္ဆံုးအေၾကာင္းၾကားေပးဖို႔ ပန္ၾကားထားတယ္။  အခုလည္းပဲ အျမန္ဆံုးေခၚယူဆံုးမ ၾသဝါဒေပးၾကဖို႔အတြက္ မဟနဆရာေတာ္ႀကီးေတြကို ထပ္မံေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

ဆရာေတာ္ႀကီးေတြက ေခၚယူၿပီး ဓမၼစက္နဲ႔ အေရးယူရာမွာ ၾသဝါဒေပး႐ံုဆိုရင္လည္း ၿပီးျပတ္သြားတာေပါ့။ ၾသဝါဒေပး႐ံုသာမက အာဏာစက္ နဲ႔ မျဖစ္မေန အေရးယူမွာဆိုရင္လည္း  ရင္ဆုိင္သြားမယ္။ ေျဖရွင္းစရာေတြ ေျဖရွင္းၿပီးရင္ ဒီလိုႀကီးေတာ့ ေရွာင္မေနပါဘူး။

ၿငိမ္း- ဦးဝီရသူနဲ႔ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္တို႔ ႏွစ္ဦးၾကားမွာ တိုက္႐ိုက္ ဘာျပႆနာမွေတာ့ မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္ ဆန္႔က်င္ဘက္အျမင္ေတြရွိေနၾကတယ္ ဆုိတဲ့ ေဝဖန္ခ်က္ေတြလည္း ရွိေနပါတယ္ဘုရား။ အဲဒီအေပၚမွာေရာ ဘာမ်ားေျပာခ်င္ပါသလဲဘုရား။

ဆရာေတာ္- အဲဒါ  မွ်တတဲ့ ေဝဖန္ခ်က္လို႔ေျပာရမွာေပါ့။ သူတို႔က အမ်ိဳးသားေရသမားေတြကို အေႏွာင့္ အယွက္အျဖစ္နဲ႔  ႐ႈျမင္ေနၾကတာကိုး။ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို ဒီမိုကေရစီရဲ႕ ၿခိမ္းေျခာက္မႈတစ္ခု စိန္ေခၚမႈတစ္ခုအျဖစ္နဲ႔  သူတို႔ကခံယူထားတာကိုး။ အဲဒီေတာ့ သူတို႔အယူအဆေတြ ေျပာင္းရမွာေပါ့။

အမ်ိဳးသားေရးဝါဒဆိုတာ တုိင္းျပည္တစ္ျပည္မွာ တကယ့္အေျခခံအုတ္ျမစ္ျဖစ္တယ္။ အသက္ေသြးေၾကာ ျဖစ္တယ္။ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒသာမရွိရင္ ဗီယက္နမ္က  အေမရိကန္ကို ဘယ္လိုအႏုိင္ယူႏုိင္မလဲ။  ဒီအမ်ိဳးသားေရးဝါဒသာမရွိရင္ ျမန္မာႏုိင္ငံက ဘယ္နည္းနဲ႔မွ လြတ္လပ္ေရး မရႏုိင္ေသးဘူး။  အဲဒီေတာ့ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို  ပစ္ပယ္မွာလား။ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒကို  တိုင္းျပည္မွာ ရွင္သန္ခြင့္ ေပးမွာလား။ ဒါ အစိုးရဘက္ကစဥ္းစားရမွာေပါ့။

ဦးဇင္းတို႔က်ေတာ့လည္း တကယ္တမ္းက်ေတာ့ အမုန္းမခံခ်င္ပါဘူး။ အဆဲလည္း မခံခ်င္ပါဘူး။ အရွင္ဆႏၵာဓိကတို႔လိုေပါ့၊ အားလံုးရဲ႕ ၾကည္ညိဳ ေလးစားမႈကို ခံယူခ်င္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တုိင္းျပည္ အႏၲရာယ္ႀကီးေနတာေတြကို ျမင္တယ္၊ ျမင္လ်က္နဲ႔ ဦးဇင္းတို႔က မေျပာဘူး၊  မေရးဘူး၊ မေဝဖန္ဘူးဆိုရင္ ဦးဇင္းတို႔က သမုိင္းကို သစၥာေဖာက္ရာ ေရာက္သြားမွာေပါ့။

ျပည္သူေတြက မသိနားမလည္ဘဲနဲ႔ အႏၲရာယ္ႀကီးတာေတြကို လက္ခံေနမယ္ဆိုရင္ 'အဲဒါ မီး၊ သြားမကိုင္နဲ႔၊ ေသတတ္တယ္'ဆိုတာမ်ိဳးေလာက္ေတာ့ ဦးဇင္းတို႔က ေျပာရမယ့္တာဝန္ရွိတယ္။ အဲဒီအတြက္ အမုန္းခံ အမိုက္ခံၿပီး ေျပာေနတာ။ ဦးဇင္းကလည္း ထိပ္တိုက္ မေတြ႕ခ်င္ပါဘူး။

တခ်ိဳ႕ကလည္း ဦးဝီရသူက နာမည္ႀကီးခ်င္လို႔ ဒါမ်ိဳးေတြလုပ္ေနၾကတယ္ ေျပာၾကတယ္။ ဦးဇင္းတို႔က နာမည္မလိုခ်င္ပါဘူး။ ဦးဇင္းတို႔လိုခ်င္တာက အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးပဲေလ။ အဲ့ဒီေတာ့လႊတ္ေတာ္ႀကီးက အမ်ိဳးသားလံုၿခံဳေရးကို လုပ္ေပးသလား။  ဦးဇင္းတို႔ အမ်ိဳးသားေရးက ဘယ္နားေနရမွာလဲ။ အစိုးရကလည္း အမ်ိဳးသား လံုၿခံဳေရးကိုလုပ္ေပးသလား။ သူတို႔ေတြ က ေဆြးေႏြးတာကို လက္နက္ကိုင္ထားမွလုပ္ေပး ခ်င္တာလား။ လက္နက္လည္းမပါ၊ မဲေပးပိုင္ခြင့္လည္း မရွိတဲ့အတြက္ ဂ႐ုမစိုက္ဘူး၊ အေလးထားစရာမလိုဘူး ဆိုတဲ့ သေဘာထားမ်ိဳးမ်ား ရွိေလမလား။ ဒါ့ေၾကာင့္ သည္လို ေဝဖန္ခ်က္ေတြ ထြက္ေပၚ လာတာျဖစ္မယ္။

(ဆက္လက္ေဖာ္ျပပါမည္)