“ဦးေသာဘိတေရ...အမွ်...အမွ်...(၃)”

နိဒါန္း

၂၀၁၂ ခုႏွစ္သည္ အမိျမန္မာျပည္ ေသြးစြန္းေသာႏွစ္ ျဖစ္သည္။ ထုိေသြးသည္ ရပ္တန္႔၍မေနဘဲ ၂၀၁၃ အထိ ဆက္လက္စီးဆင္းလာသည္။

သီတာေထြးႏွင့္ ရခိုင္ျပည္သူမ်ားအေရးေၾကာင့္ ၉၆၉ အဖြဲ႔ ေပၚလာသည္။ အမိျမန္မာျပည္ အႏၲရာယ္အက်ေရာက္ေစျခင္း ျဖစ္၏။

ဦးေသာဘိတအေရးေၾကာင့္ မဘသ အဖြဲ႔ႀကီး ေပၚလာသည္။ အမိေျမ ေသြးမစြန္းေစေရးပင္ ျဖစ္၏။

သီတာေထြးသည္ ရခုိင္ျပည္၏ ျပယုဂ္၊

ဦးေသာဘိတသည္ ဗမာျပည္၏ ျပယုဂ္။

၉၆၉ ႏွင့္ မဘသ အဖြဲ႔ႀကီးတုိ႔ ျမန္မာျပည္တစ္ဝွမ္း လွည္းေနေလွေအာင္း ျမင္းေဇာင္းမက်န္ ႏႈိးေဆာ္မႈေၾကာင့္ တစ္မ်ဳိးသားလုံး ႏႈိးၾကားလာၾက၏။ အမ်ဳိးသားေရးအသိ အမ်ဳိးသားေရးသတိ ကိုယ္စီရွိလာၾက၏။

မီေဘးကလည္း ေၾကာက္စဖြယ္၊ မြတ္ေဘးကလည္း ေၾကာက္စဖြယ္။ သုိ႔ေသာ္ မီးေဘးက ေနရာအႏွံ႔အျပား မဟုတ္၊ ရာသီးတုိင္းလည္း မဟုတ္။ မြတ္ေဘးကား ေနရာတိုင္း၊ အခ်ိန္တုိင္း ျဖစ္၏။ မီးေဘးေၾကာင့္ လူမ်ဳိးမသုဥ္းႏိုင္၊ မြတ္ေဘးေၾကာင့္ လူမ်ဳိးသုဥ္းႏိုင္၏။ မီးေဘးေၾကာင့္ သာသနာမကြယ္ႏိုင္၊ မြတ္ေဘးေၾကာင့္ သာသနာကြယ္ႏိုင္၏။ မီးေဘးေၾကာင့္ ႏိုင္ငံမေပ်ာက္ႏိုင္၊ မြတ္ေဘးေၾကာင့္ ႏိုင္ငံေပ်ာက္ႏိုင္၏။

မြတ္ေဘးကား အမ်ဳိး ဘာသာ သာသနာ ယဥ္ေက်းမႈ အခ်ဳပ္အျခာ အားလုံးအတြက္ ႀကီးမားေသာ အႏၲရာယ္ျဖစ္၏။

သီတာေထြးကို ေက်းဇူးတင္သည္။

ဦးေသာဘိတကို ေက်းဇူးတင္သည္။

ဤစာမူသည္ ဦးေသာဘိတ အၾကမ္းဖက္ သတ္ျဖတ္ခရၿပီးစကာလမ်ား၌ FB ေရးတင္ခဲ့ေသာ သတင္းေဆာင္းပါးမ်ားကို စုစည္းတင္ျပထားေသာ စာအုပ္ေလးျဖစ္ပါသည္။

ဟံဇား မဘသ ႏွစ္ပတ္လည္အခမ္းအနားအမီ ထုတ္ေဝလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဦးေသာဘိတေရ ... အမွ် ... အမွ် ...

ဦးေသာဘိတတစ္ပါး ေကာင္းရာမြန္ရာဘဝမွာ မ်ဳိးဆက္သစ္ ရင္ေသြးတရနာေလးမ်ားကို ဆက္လက္ေစာင့္ေရွာက္လိမ့္မည္ဟု ယုံၾကည္မိပါသည္။

ဝီရသူ (မစိုးရိမ္)

2.3.2017

AM- 7:55

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

“ဦးေသာဘိတေရ...အမွ်...အမွ်...(၃)”

(၂၀-၃-၂၀၁၃) ည (၉)နာရီ ခန္႔တြင္ နာေရးကားျဖင့္ လူနာမ်ားမၾကာခဏ လာေရာက္သယ္ယူသြားၾကပါသည္။ အမ်ားအားျဖင့္ ဓားခုတ္ခံရသူကမ်ားျပီး ဒဏ္ရာမျပင္းထန္သူ အနည္းငယ္သာ ရွိပါသည္။ ေဆးရုံသုိ႔ ဒဏ္ရာလာၾကည့္သူမ်ား ရုတ္ရုတ္သဲသဲ ျဖစ္သြား၍ စုံစမ္းရာ “မီးရႈိခံရသည့္ဘုန္းၾကီး ေသသြားျပီ”ဟု ေအာ္ဟစ္ေျပာဆိုသံမ်ားေၾကာင့္ လႈပ္လႈပ္ရြရြျဖစ္ကုန္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

ဦးေသာဘိတသည္ (၉း၄၅) မွာ ပ်ံလြန္ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ပ်ံလြန္သည္အထိ ဦးေခါင္းေနာက္ေစ့မွ ေသြးမ်ား ဒလေဟာက်ဆင္းေနဆဲ ျဖစ္ပါသည္။ ေက်ာက္ခုံေပၚမွာတင္ထားသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။

ဦးေသာဘိတ သတင္းသုံးရာ ဟံဇားရြာမွာလည္း ရြာသူ/သားမ်ား ရင္တထိတ္ထိတ္ျဖင့္ နားစြင့္ေနၾကပါသည္။ အသတ္ခံရျပီ ဟု ၾကားသူကၾကား၊ ပိတ္မိေနသည္ ဟု ၾကားသူကၾကားႏွင့္ ေကာလာဟလ လိုလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ဦးေသာဘိတႏွင္အတူ ဖုန္းပါမသြား၍ အဆက္အသြယ္ျပတ္ေတာက္သြားေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။

ည ႏွစ္ခ်က္တီးေက်ာ္မွ ဦးေသာဘိတရြာ ဟံဇားရြာ မိုးေကာင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ထံ သတင္းအတိအက်ေရာက္လာပါသည္။ ရြာဥကၠ႒ ဦးေအာင္သူက လာေလွ်ာက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ပါသည္။ မနက္ (၅) နာရီတြင္ သာစည္ျမဳိ႕မွ ကားျဖင့္ မိုးေကာင္းေက်ာင္းဆရာေတာ္ ဦးပ႑ိစၥကို ပင့္ပါသည္။ ဦးပ႑ိစၥႏွင့္အတူ ရြာဥကၠ႒ ဦးေအာင္သူ၊ ဦးေကာင္းတို႔လည္း လုိက္လာၾကပါသည္။

မိတၳီလာျမဳိ႕နယ္၊ နဂါးရုံဘုရား ဓမၼာရုံထဲမွာ ျမဳိ႕နယ္ သံဃနာယကအဖြဲ႔ႏွင့္ ျမဳိ႕နယ္/ခရိုင္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴးမ်ား၊ ဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ ရဲျမင့္တုိ႔ုကိုပါ ေတြ႔ရပါသည္။ မိုးေကာင္းဆရာေတာ္ ဦးပ႑ိစၥက အေလာင္းျပန္ေတာင္းပါသည္။ အေလာင္းကို အေၾကာင္းျပဳျပီး အဓိကရုဏ္းၾကီးထြားမည္စိုး၍ မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ၾကပါသည္။ ထိုအခါ ဦးပ႑ိစၥက “တရားခံကို ေဖာ္ထုတ္ေပးရမယ္။ ဥပေဒအရ ထိေရာက္စြာ အေရးယူေပးရမယ္ သို႔ေသာ္ ေသစား ေသေစ သေဘာမ်ဳိး လုံးဝမဟုတ္ပါ”ဟု ေတာင္းဆိုပါသည္။ အာဏာပုိင္မ်ားက ကတိေပးၾကပါသည္။

ရင္ခြဲရုံေရာက္ေတာ့ (၁၂)နာရီ ထိုးပါျပီ။ အေလာင္းၾကည့္ခြင့္ ရပါသည္။ အဝတ္အစား မပါ ဗလာကိုယ္တည္း ထားသည္ကို ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။ ဦးေခါင္းမွ ဓားခုတ္ရာကုိ ျပန္ခ်ဳပ္ေပးေနသည္ကို ေတြ႔ရပါသည္။ အေသအခ်ာ ၾကည့္လုိက္သည့္အခါ ဦးေသာဘိတ၏ အဂၤါဇာတ္ကိုပါ ဓားျဖင့္ လွီးျဖတ္ထားသည္ကုိ ေတြ႔လုိက္ရပါသည္။

ရန္ေအာင္ျမင္ရပ္ကြက္မွ နာေရးအသင္းကားႏွင့္ပင္ အေလာင္းတင္ပါသည္။ ျမင္ေတာ္ကန္ သခၤ်ဳိင္းမွာ သျဂၤဳိဟ္ပါသည္။ ဦးေသာဘိတ၏ ဇာတိရြာ (ေညာင္ဦးဖီးအုပ္စု၊ ဒုန္းကုန္းရြာ) ရြာသူ ရြာသားမ်ား ဟိုင္းလက္တစ္စီးျဖင့္ လုိက္ခြင့္ရပါသည္။ ဦေသာဘိတ၏အစ္ကုိ ဦးထြန္းျမင့္ႏွင့္ ဦးေသာဘိတ၏ ဇနီးေဟာင္း တို႔လည္း ပါလာၾကပါသည္။

ဦးေသာဘိတေရ...အမွ်...အမွ်... ပါဘုရား။

Wira Thu FB - Wednesday, March 27, 2013 at 4:01PM